Torger Nergård
| Torger Nergård | ||
 Torger Nergård na ZIO 2010 |
||
| Państwo |  Norwegia |
|
| Data i miejsce urodzenia | 12 grudnia 1974 Trondheim |
|
| Miejsce zamieszkania | Oslo | |
| Wzrost | 179[1] cm | |
| Gra | praworęczna | |
| Klub | Snarøen Curling Club, Snarøya | |
| Drużyna | ||
| Skip | Thomas Ulsrud | |
| Trzeci | Torger Nergård | |
| Drugi | Christoffer Svae | |
| Otwierający | Håvard Vad Petersson | |
| Występy | ||
| ZIO | 3 (2002, 2006, 2010) | |
| MŚ | 9 (1998, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012) | |
| MŚ juniorów | 3 (1991, 1992, 1996) | |
| ME | 13 (1997, 2000, 2001, 2002, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012) | |
| Dorobek medalowy | ||
| Zimowe igrzyska olimpijskie | ||
| Złoto |
Salt Lake City 2002 | |
| Srebro |
Vancouver 2010 | |
| Mistrzostwa świata | ||
| Brąz |
Lowell 2006 | |
| Brąz |
Grand Forks 2008 | |
| Brąz |
Moncton 2009 | |
| Srebro |
Cortina d'Ampezzo 2010 | |
| Mistrzostwa Europy | ||
| Brąz |
Grindelwald 2002 | |
| Złoto |
Garmisch-Partenkirchen 2005 | |
| Srebro |
Füssen 2007 | |
| Srebro |
Örnsköldsvik 2008 | |
| Brąz |
Aberdeen 2009 | |
| Złoto |
Champéry 2010 | |
| Złoto |
Moskwa 2011 | |
| Srebro |
Karlstad 2012 | |
Torger Nergård (ur. 12 grudnia 1974 w Trondheim[2]), norweski curler, jeden z trzech multimedalistów olimpijskich w męskim curlingu. Jest trzecim i wicekapitanem w drużynie Thomasa Ulsruda, gra w Snarøen Curling Club. Mieszka w Oslo[2].
Nergård zaczął grać w curling od 1980[1], bardziej profesjonalnie zajął się tym sportem od 1987[3]. Pierwszy raz na arenie międzynarodowej wystąpił w MŚ Juniorów 1991. W trzech występach juniorskich najlepszy rezultat osiągnął w 1996 zajmując jako skip 5. miejsce.
W karierze seniorskiej związany jest od początku z Thomasem Ulsrudem. Trzykrotnie występował także jako rezerwowy u Påla Trulsena. Jako rezerwowy uczestniczył w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002, zagrał w jednym meczu (przegranym 4:9 przeciwko Kanadzie). Reprezentacja Norwegii uzyskała wówczas tytuł mistrzowski. Torger Nergård wystąpił na tej samej pozycji w Turynie 2006, tam nie zagrał jednak w żadnym meczu a cała drużyna zakończyła rywalizację na 5. miejscu.
Po Igrzyskach 2006 Norwegowie zdobyli brązowe medale MŚ 2006, w półfinale przegrywając ze Szkotami (David Murdoch) 4:6. Sukces ten ekipa Ulsruda powtórzyła w 2008 i 2009, w małych finałach Norwegia pokonała Chiny (Wang Fengchun) 8:3 i rok później Szwajcarów (Ralph Stöckli) 6:4. W latach 2007 i 2008 Nergård zajmował 2. miejsca mistrzostw Europy, w dwóch finałach, do których dotarł, przegrywał ze Szkocją (David Murdoch) 3:5 i 6:7.
W 2010 Nergård wystąpił po raz trzeci na igrzyskach olimpijskich, tym razem był stałym członkiem drużyny. Norweska drużyna wyszła z fazy grupowej i w półfinale pokonała Szwajcarów (Markus Eggler) 7:5, uległa jednak w finale Kanadyjczykom (Kevin Martin) 3:6.
Nergård na MŚ 2010 przejął obowiązki Ulsruda, który pozostał w kraju z chorą żoną. Norwegia wygrała Round Robin, w meczu 1-2 uległa 5:11 Kanadyjczykom (Kevin Koe). W finale zmierzyły się te same zespoły, Norwegia zdobyła srebrne medale przegrywając 3:9. W grudniu tego samego roku na ME powrócił do swojej normalnej roli. Norwegowie zdobyli złote medale wygrywając w finale 5:3 nad Duńczykami (Rasmus Stjerne).
Podczas MŚ 2011 zespół Ulsruda zajął 4. miejsce przegrywając 6:7 mały finał przeciwko Szwecji (Niklas Edin)[4]. Pod koniec roku w mistrzostwach kontynentu Norwegowie zdołali obronić złote medale, w finale zwyciężyli 7:6 nad Szwecją (Niklas Edin)[5]. Na koniec sezonu zajęli 4. miejsce MŚ ulegając 6:7 Szwedom[6]. Z tą samą drużyną rywalizowali w finale Mistrzostw Europy 2012, wynikiem 5:8 zdobyli srebrne medale[7].
Nergård trzykrotnie był trenerem reprezentacji kobiet, kiedy Dordi Nordby zdobyła tytuł mistrzyń Europy 1999 i brązowy medal Mistrzostw Świata 2000.
Spis treści |
Drużyna [edytuj]
| Czwarty | Trzeci | Drugi | Otwierający | |
|---|---|---|---|---|
| od 2007 | Thomas Ulsrud | Torger Nergård | Christoffer Svae | Håvard Vad Petersson |
| ZIO 2006 | Pål Trulsen | Lars Vågberg | Flemming Davanger | Bent Ånund Ramsfjell |
| 2005-2007 | Thomas Ulsrud | Torger Nergård | Thomas Due | Jan Thoresen |
| MŚ 2004 ME 2005 |
Pål Trulsen | Lars Vågberg | Flemming Davanger | Bent Ånund Ramsfjell |
| 2003/2004 | Thomas Ulsrud | Torger Nergård | Thomas Due | Jan Thoresen |
| 2002/2003 | Thomas Ulsrud | Torger Nergård | Thomas Due | Johan Høstmælingen |
| 2001/2002 | Pål Trulsen | Lars Vågberg | Flemming Davanger | Bent Ånund Ramsfjell |
| 2000/2001 | Thomas Ulsrud | Torger Nergård | Thomas Due | Johan Høstmælingen |
| MŚ 1998 | Thomas Ulsrud | Thomas Due | Torger Nergård | Johan Høstmælingen |
| ME 1997 | Thomas Ulsrud | Johan Høstmælingen | Thomas Due | Torger Nergård |
| 1995/1996 | Torger Nergård | Robert Kokkinn | Magnus Utgård | Jan Øivind Hewitt |
| 1990-1992 | Thomas Due | Torger Nergård | Mads Rygg | Johan Høstmælingen |
Wielki Szlem [edytuj]
| Turniej[8] | 2006/2007 | 2007/2008 | 2008/2009 | 2009/2010 | 2010/2011 | 2011/2012 | 2012/2013 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Canadian Open | x | A | QF | SF | x | A | |
| Masters | A | x | x | SF | x | x | x |
| The National | x | A | A | A | A | QF | |
| Players' Championships | A | A | A | A | A | A |
- Legenda
| A | = nie uczestniczył |
| x | = nie zakwalifikował się do fazy finałowej |
| QF | = ćwierćfinał |
| SF | = półfinał |
| F | = finał |
| W | = zwycięstwo |
|---|
Bibliografia [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Profil na curlit.com. [dostęp 2011-12-10].
- ↑ 2,0 2,1 Norwegian Olympic Committee: Olympic Team Norway - Team and Media Guide (ang.). [dostęp 2010-03-12]. s. 51.
- ↑ vancouver2010.com - Torger Nergaard, Curling (ang.). [dostęp 2010-03-12].
- ↑ MŚ 2011 w bazie Światowej Federacji Curlingu
- ↑ ME 2011 w bazie Światowej Federacji Curlingu
- ↑ MŚ 2012 w bazie Światowej Federacji Curlingu
- ↑ ME 2012 w bazie Światowej Federacji Curlingu
- ↑ World Curling Tour - Torger Nerdaard - Events (ang.). [dostęp 2010-03-12].
