Torpeda DM2A4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
DM2A4 Seehecht
Państwo Niemcy
Producent Atlas Elektronik Gmbh
Przenoszona przez Okręty podwodne
Zwalczanie zwalczanie okrętów podwodnych i nawodnych
Lata produkcji od 2008
Długość 6600 mm
Średnica 533 mm
Masa 1370 kg
Napęd elektryczny (bateria ZnAgO) o mocy 275 kW
Zasięg ok. 50 km
Prędkość maksymalna 50 węzłów
Naprowadzanie przewodowe lub w pełni autonomiczne
Masa głowicy 255 kg, PBX

DM2A4 Seehechtniemiecka ciężka torpeda opracowana przez Atlas Elektronik Gmbh. Torpeda Seehecht (morszczuk) jest następcą torpedy DM2A3 wprowadzonej do uzbrojenia na początku lat 90. i będącej na uzbrojeniu okrętów podwodnych typu 206A. Torpeda przeznaczona jest do niszczenia celów nawodnych i podwodnych. Pod nazwą Seahake Mod. 4 oferowana jest na eksport.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Rozwój DM2A4 rozpoczął się w 1995 roku a we wrześniu 1997 roku podpisano z wytwórcą kontrakt na dostawę torped. Z powodu problemów finansowych dopiero w 2007 roku na Morzu Śródziemnym okręty podwodne: niemiecki U-33 i włoski "Scire" (obydwa należące do typu 212) przeprowadziły serie udanych prób z użyciem torped.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

W nowej torpedzie zastosowano światłowodowy przewód zdalnego sterowania torpedą. Przewód jest nawinięty na kasety w ogonie torpedy oraz w przedziale torpedowym okrętu. Szybkość transmisji danych przewodem wynosi 1442 bit/s. DM2A4 jest pierwszą ciężką torpedą, w której zastosowano światłowód. Pocisk posiada również zespół pasywnych czujników umożliwiających torpedzie samonaprowadzanie się na cel po kilwaterze atakowanej jednostki. Posiada również aktywną stację hydrolokacyjną. Napęd pocisku stanowi silnik elektryczny napędzany bateriami cynkowo-srebrowymi. Torpeda posiada dwie przeciwbieżne śruby napędowe.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym odbiorcą torped została w 2003 roku Turcja. Na pokładzie niemieckich okrętów DM2A4 znalazła się wraz z wejściem do służby jednostki U-31 w maju 2004 roku. Poza marynarką wojenną Niemiec torpedy trafią na pokład hiszpańskich okrętów podwodnych typu S-80, greckich typu 214, pakistańskich typu Agosta 90B oraz izraelskich typu 800.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]