Torpeda DM2A4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
DM2A4 Seehecht
Państwo Niemcy
Producent Atlas Elektronik Gmbh
Przenoszona przez Okręty podwodne
Zwalczanie zwalczanie okrętów podwodnych i nawodnych
Lata produkcji od 2008
Długość 6600 mm
Średnica 533 mm
Masa 1370 kg
Napęd elektryczny (bateria ZnAgO) o mocy 275 kW
Zasięg ok. 50 km
Prędkość maksymalna 50 węzłów
Naprowadzanie przewodowe lub w pełni autonomiczne
Masa głowicy 255 kg, PBX

DM2A4 Seehechtniemiecka ciężka torpeda opracowana przez Atlas Elektronik Gmbh. Torpeda Seehecht (morszczuk) jest następcą torpedy DM2A3 wprowadzonej do uzbrojenia na początku lat 90. i będącej na uzbrojeniu okrętów podwodnych typu 206A. Torpeda przeznaczona jest do niszczenia celów nawodnych i podwodnych. Pod nazwą Seahake Mod. 4 oferowana jest na eksport.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Rozwój DM2A4 rozpoczął się w 1997 roku, jednak z powodu problemów finansowych dopiero w 2007 roku na Morzu Śródziemnym okręty podwodne: niemiecki U-33 i włoski "Scire" (obydwa należące do typu 212) przeprowadziły serie udanych prób z użyciem torped.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

W nowej torpedzie zastosowano światłowodowy przewód zdalnego sterowania torpedą. Przewód jest nawinięty na kasety w ogonie torpedy oraz w przedziale torpedowym okrętu. Pocisk posiada również zespół pasywnych czujników umożliwiających torpedzie samonaprowadzanie się na cel po kilwaterze atakowanej jednostki. Posiada również aktywną stację hydrolokacyjną. Napęd pocisku stanowi silnik elektryczny napędzany bateriami cynkowo-srebrowymi. Torpeda posiada dwie przeciwbieżne śruby napędowe.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Poza marynarką wojenną Niemiec torpedy trafią na pokład hiszpańskich okrętów podwodnych typu S-80, greckich typu 214, norweskich typu 210 (Ula) oraz południowoafrykańskich typu 209 1400 mod. Torpedy wybrała również marynarka wojenna Turcji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]