Tramwaje w Lizbonie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tramwaje w Lizbonie
Tramwaje w Lizbonie
Tramwaj Remodelado w Lizbonie
Lokalizacja  Portugalia, Lizbona
Rodzaj transportu tramwaj
Data uruchomienia 17 listopada 1873
Operator Carris
Liczba linii 5
Infrastruktura
Długość torowisk 48 km
Rozstaw szyn 900 mm
Tabor
Liczba pociągów
• całkowita
• niskopodłogowych

0
10
Liczba wagonów 64
Strona internetowa
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Komunikacja tramwajowa
schemat linii tramwajowych w Lizbonie w 1995

Tramwaje w Lizbonie − system komunikacji tramwajowej działający w Lizbonie stolicy Portugalii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze tramwaje konne na ulice Lizbony wyjechały 17 listopada 1873, połączyły one dworzec kolejowy Santa Apolonia z dzielnicą Santos. Następnie linię wydłużono do Belém. Pierwszą zajezdnię wybudowano w Santo Amaro, która funkcjonuje do dzisiaj jako zajezdnia i muzeum tramwajowe. W ciągu następnych lat sieć tramwajowa była rozbudowywana (utrzymywano 1200 koni) oraz przebudowano torowiska tramwajowe na tor o szerokości 900 mm z powodu przebudowania omnibusów konnych przez właścicieli do poruszania się po torach tramwajowych.

Tramwaje elektryczne w Lizbonie uruchomiono 31 sierpnia 1901 na trasie z Cais do Sodrè do Algès. Ostatecznie tramwaje konne zostały zastąpione przez elektryczne w następnym roku. Do 1928 zakończono rozbudowę sieci w górzystej części Lizbony budując trasę obecnej linii 28 na Calçada da Săo Francisco (znajduje się tu najbardziej stromy podjazd tramwajowy na świecie wynoszący 145‰, a na wielu odcinkach podjazdy osiągają pochylenie przekraczające 120‰). Rozwój sieci tramwajowej trwał do lat 50. XX w. wtedy to osiągnęła największą długość wynoszącą 76 km i liczbę 27 linii.

Od 1959 rozpoczęto likwidację odcinków sieci tramwajowej. Na początku lat 70. zlikwidowano linie na przedmieściach. Pod koniec lat 70. opracowano studium, które wskazało potrzebę zachowania tramwajów w górzystej części miasta i linii biegnącej wzdłuż rzeki Tag, pozostałe odcinki miano eksploatować do czasu śmierci technicznej. W latach 1991–1997 zlikwidowano około 2/3 sieci tramwajowej, pozostawiając jedynie linie w najstarszej części miasta oraz jedną trasę wzdłuż rzeki Tag którą zmodernizowano i zakupiono nowe niskopodłogowe tramwaje.

Linie[edytuj | edytuj kod]

Obecnie sieć tramwajowa składa się z 5 linii:

  • 12: Praça da Figueira – Martim Moniz - São Tomé - Praça da Figueira (linia okrężna)
  • 15: Praça da Figueira – Praça do Comércio - Cais de Sodre - Santos - Alcântara-Mar - Santo Amaro - Belém - Algés (Jardim)
  • 18: Cais do Sodre - Santos - Alcântara-Mar - Boa Hora - Cemitério Ajuda
  • 25: Campo Ourique (Prazeres) – Conde Barão - Santos - Lapa -Estrela - Rua da Alfândega
  • 28: Campo Ourique (Prazeres) – Graça - São Tomé - Rua da Conceição - São Bento - Estrela - Martim Moniz

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Obecnie po Lizbonie kursują zmodernizowane w połowie lat 90. XX w. stare tramwaje, które po modernizacji nazwano Remodelado. Dla linii nr 15 zakupiono niskopodłogowe tramwaje wybudowane w zakładach CAF w ilości 10 sztuk. Zmodernizowane tramwaje Remodelado wyposażone są w dwa rodzaje odbieraków prądu: odbieraki rolkowe i pantografy. Łącznie w Lizbonie są 54 tramwaje Remodelado oraz 10 tramwajów CAF.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]