Transpiracja
Transpiracja – czynne parowanie wody z nadziemnych części roślin. Rośliny transpirują przez aparaty szparkowe (transpiracja szparkowa), przez skórkę (transpiracja kutykularna) i przez przetchlinki (transpiracja przetchlinkowa).
Transpiracja szparkowa stanowi około 75-90%[1] transpiracji ogólnej, natomiast kutykularna nie przekracza kilku procent, przy czym u drzew i roślin cieniolubnych udział transpiracji kutykularnej jest większy niż u roślin światłolubnych.
Czynnikami wpływającymi na szybkość transpiracji są:
- wilgotność powietrza (odwrotnie proporcjonalna)
- ciśnienie powietrza (odwrotnie proporcjonalna)
- temperatura (wprost proporcjonalna)
- wielkość powierzchni parującej[1]
- światło
Transpiracja ma podstawowe znaczenie w przewodzeniu wody przez tkanki roślinne, obniża też temperaturę rośliny chroniąc ją przed przegrzaniem. Potrzeby wodne rośliny charakteryzuje współczynnik transpiracji.
Transpiracja jest procesem fizjologicznym. Ubytek wody z powierzchni roślin jest uzupełniany przez nią za pomocą systemu korzeniowego, kontaktującego się z wodą zawartą w glebie.
Rośliny występujące w klimacie pustynnym wykształciły skuteczny system ochrony przed utratą wody. Przeprowadzają fotosyntezę CAM.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Stanisław Lewak: Fizjologia roślin : wprowadzenie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 45. ISBN 978-83-01-15969-6.
|
|||||||||||||||||
