Tyłoskrzelne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tyłoskrzelne
Opisthobranchia[1]
Milne-Edwards, 1848
Tyłoskrzelne
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada ślimaki
Podgromada tyłoskrzelne
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Hypselodoris bullocki, przedstawiciel nagoskrzelnych

Tyłoskrzelne, tyłoskrzelce, nagoskrzelne (Opisthobranchia) - podgromada ślimaków. Obejmuje gatunki morskie i nieliczne słodkowodne. Występują głównie w strefach przybrzeżnych, nieliczne są pelagiczne. Pasożyty zewnętrzne wieloszczetów i małży. Ok. 14 000 gatunków. Ciało okryte muszlą o niewielkich skrętach, przeważnie cienką, delikatną, w stosunku do rozmiarów ciała małą (ciało u większości form nie może się w całości ukryć w muszli). U wielu form muszla mniej lub bardziej okryta płaszczem, albo nie występuje u postaci dojrzałych (jest odrzucana w okresie larwalnym. W podgromadzie dominują gatunki nagie. Na głowie u większości form dwie pary czułków. Różny stopień detorsji spoideł boczno-trzewiowych, aż do ułożenia symetrycznego. Skutkiem detorsji jama płaszczowa przesunięta nieco w prawą stronę, a skrzele jeżeli występuje leży za sercem. Wiele form bez skrzela i jamy płaszczowej. Jeden Przedsionek, jedno metanefrydium. Hermafrodyty.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Tradycyjnie tyłoskrzelne rozdzielane były na dwa rzędy:

w zależności, czy skrzela występują w jamie płaszczowej, czy nie, co jest bardzo sztuczne, gdyż w podgromadzie, jak podkreślono, przeważają formy nagie, a w ich obrębie nie ma skrzeli. Większość malakologów rozdziela podgromadę na rzędy, w zależności od wykształcenia muszli, płaszcza, narządów oddechowych i nogi:

a według niektórych również rzędy:

Tyłoskrzelne Bałtyku[edytuj | edytuj kod]

Morze Bałtyckie zamieszkuje 12 gatunków ślimaków tyłoskrzelnych. Najpospolitsze z nich są:[2]

Przypisy

  1. Opisthobranchia w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Ludwik Żmudziński: Świat zwierzęcy Bałtyku. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1990, s. 58, 128-129. ISBN 8302023744.