U-485

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
U-485
Historia
Stocznia Deutsche Werke AG, Kilonia
Położenie stępki 3 maja 1943
Wodowanie 15 stycznia 1944
 Kriegsmarine
Wejście do służby 23 lutego 1944
Los okrętu zatopiony po wojnie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 769 t
w zanurzeniu 871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,2 m
Zanurzenie 4,74 m
Napęd
na powierzchni 2800 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17,7 w.
w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg na powierzchni 8550 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14)
lub 39 min TMB lub 26 min TMA, działo 88 mm
działko 20 mm
Załoga 44

U-485 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1944 roku. Jedynym dowódcą był Oblt. Friedrich Lutz.

U-486 był jednym z niewielu niemieckich okrętów podwodnych wyposażonych w gumową powłokę Alberich mającą na celu zmniejszenie możliwości wykrycia okrętu przez jednostki nieprzyjaciela.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wcielony do 5. Flotylli U-Bootów celem szkolenia załogi, od listopada 1944 roku w 11. Flotylli jako jednostka bojowa.

Odbył trzy patrole bojowe, podczas których nie zatopił żadnej jednostki przeciwnika.

Poddany 12 maja 1945 roku w Gibraltarze, przebazowany do Loch Ryan (Szkocja). Zatopiony 8 grudnia 1945 roku podczas operacji Deadlight.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. U-485 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 13 lutego 2012].