USS Craven (DD-70)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Craven (DD-70)
USS Craven (DD-70)
USS Craven (DD-70)
Historia
Stocznia Norfolk Navy Yard
Wodowanie 29 czerwca 1918
 US Navy
Nazwa USS „Craven”
Wejście do służby 19 października 1918
 Royal Navy
Nazwa HMS „Lewes”
Wejście do służby 23 października 1940
Los okrętu samozatopiony w pobliżu Sydney 25 maja 1946
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1,020 tons (standard), 1,125 tons (normal)
Długość 93,88 m na linii wodnej
96,2 m całkowita
Szerokość 9,52 m
Zanurzenie 2,44 m, maks. 3,5 m
Prędkość 35 węzłów
Załoga 146
Napęd
kotły Thornycroft
turbiny parowe Parsonsa
2 śruby
Uzbrojenie
4 x 102 mm
1 x 28 mm
6 x 533 mm wt.

USS Craven (DD-70) – amerykański niszczyciel typu Caldwell. Jego patronem był Tunis Craven (1813–1864).

Zwodowano go 29 czerwca 1918 w Norfolk Navy Yard, matką chrzestną była pani F. Learned, córka patrona okrętu. Jednostka weszła do służby w US Navy 19 października 1918, jej pierwszym dowódcą był Lieutenant Commander M. B. McComb.

Po krótkiej służbie został wycofany do rezerwy 15 czerwca 1922. 12 listopada 1939, gdy nadal był w rezerwie, jego nazwę zmieniono na Conway by uhonorować Williama Conway`a.

Wrócił do służby 9 sierpnia 1940. Do Halifaksu dotarł 17 października. Tam został wycofany ze służby 23 października i przekazany władzom brytyjskim w ramach umowy niszczyciele za bazy. Tego samego dnia wszedł do służby jako HMS Lewes (G68) (nazwa pochodzi od miasta Lewes w East Sussex).

Pełnił zadania eskortowe i szkoleniowe na wodach europejskich, afrykańskich, azjatyckich i australijskich.

12 października 1945 został uznany za niepotrzebny flocie. Został pozbawiony cennych przedmiotów i samozatopiony w pobliżu Sydney 25 maja 1946.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]