USS Walrus (planowany okręt podwodny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z USS Walrus (SS-437))
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Walrus
Historia
 US Navy
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 570 ton w położeniu nawodnym
2428 ton w położeniu podwodnym
Długość 93,6 m linia wodna
95 m całkowita
Szerokość 8,2 m
Zanurzenie 4,6 m
głębokość testowa 122 m
Prędkość wynurzony 20,25 węzła
zanurzony 8,75 węzła
Zasięg wynurzony:12.000 mil morskich przy prędkości 10 węzłów

zanurzony:100 mil morskich przy prędkości 3 węzłów

Uzbrojenie
10 wyrzutni torped 533 mm (6 przednich, 4 tylne) z zapasem 24 torped

działo kalibru 127 mm (długość lufy 25 kalibrów)
2 działa 40 mm

Załoga 80-90 oficerów i marynarzy

USS "Walrus" – nazwa planowana do nadania dwóm amerykańskim okrętom podwodnym typu Tench, które nigdy nie zostały ukończone. Pochodzi od angielskiego tłumaczenia słowa mors.

USS Walrus (SS-431) był drugim okrętem US Navy noszącym tę nazwę. Jego konstrukcja została zatwierdzona i budowę rozpoczęto w stoczni Cramp Shipbuilding Company w Filadelfii, ale kontrakt anulowano 29 lipca 1944.

USS Walrus (SS-437) był trzecim okrętem US Navy noszącym tę nazwę. Jego konstrukcja została zatwierdzona i budowę rozpoczęto w stoczni Electric Boat Company w Groton. Stepkę położono 21 czerwca 1945, a okręt wodowano 20 września 1946 (matka chrzestna to Winifred P. Nagle). Prace zostały jednak wstrzymane już 7 stycznia 1946, kiedy kontrakt został anulowany. Kadłub został przydzielony do Grupy New London wchodzącej w skład Atlantyckiej Floty Rezerwowej 9 grudnia 1952. Został skreślony z rejestru Floty 9 czerwca 1958.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Ten artykuł zawiera treści udostępnione w ramach domeny publicznej przez Dictionary of American Naval Fighting Ships.