Ultra wideband

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

UWB (ang. Ultra WideBand) jest techniką radiokomunikacji bazującą na szybkim wysyłaniu krótkotrwałych impulsów. Czas trwania pojedynczego impulsu jest rzędu kilkudziesięciu pikosekund, dlatego widmo emisji jest bardzo szerokie.

UWB jest rozwijającą się techniką bezprzewodowej komunikacji, która charakteryzuje się wysoką szybkością przesyłania danych (do 2 Gb/s) na niewielkich odległościach (rzędu 10 metrów). UWB pracuje na niskim poziomie mocy, co eliminuje interferencje z innymi systemami radiokomunikacyjnymi oraz pozwala budować urządzenia o niskim poborze mocy. Pomimo tego, że prędkość transmisji szybko spada w funkcji odległości, UWB ma spore szanse zastąpić w niedalekiej przyszłości kable między urządzeniami w naszym domu czy biurze. System pracuje w paśmie 3,1 - 4,85 GHz oraz 6,2 - 9,7 GHz (Direct Spread UWB) lub 3,1 - 10,6 GHz (Mutli Band OFDM).