Modulacja amplitudy impulsów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przykład przebiegu sygnału w pięciopoziomowej modulacji amplitudy (PAM5) stosowanej w 1000BASE-T

Pulsowa modulacja amplitudy (PAM z ang. Pulse-amplitude modulation) – technika kluczowania, w której informacja kodowana jest w amplitudzie sygnału transmitowanego.

Liczbę poziomów oznacza się liczbą po skrócie np:

  • PAM3 lub PAM-3 - trójpoziomowa modulacja amplitudy,
  • PAM5 lub PAM-5 - pięciopoziomowa modulacja amplitudy, stosowana jest w 1000BASE-T.

Zastosowanie PAM umożliwia zakodowanie więcej niż jednego bita w jednym takcie kluczowania, co umożliwia zmniejszenie częstotliwości taktowania do przesłania danej informacji lub zwiększenie przepustowości łącza przy ograniczonej szybkości taktowania.

Pulsowa modulacja amplitudy jest szeroko stosowana w transmisji danych cyfrowych w paśmie podstawowym (baseband). Stosowana jest w niektórych protokołach ethernetowych przesyłających dane w przewodach.

W 100Base-TX stosowane jest kodowanie MLT-3, którego sygnał jest kodowany na 3 poziomach amplitudy sygnału, ale sygnał nie jest przenoszony bezpośrednio przez amplitudę lecz jej zmianę.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • PCM (ang. Pulse Code Modulation)