Uniwersytet w Belgradzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Uniwersytet w Belgradzie
Universitas Singiduniensis
University of Belgrade
Универзитет у Београду
Uniwersytet w Belgradzie
Data założenia 1808
Typ uczelni uniwersytet
Państwo  Serbia
Adres Belgrad
Liczba pracowników 7384
Liczba studentów 89 827
Rektor prof. dr Branko Kovačević
Członkostwo EUA, Socrates-Erasmus, DAAD
brak współrzędnych
Strona internetowa
Wydział filologiczny

Uniwersytet w Belgradzie (serb. Универзитет у Београду) – uczelnia w Belgradzie. Uniwersytet ten jest największym i najważniejszym uniwersytetem Republiki Serbii. Założony w 1808 r.[1], jako działająca od tego roku w Belgradzie Szkoła Wielka (serb. Велика школа). Obecnie ma 31 wydziałów i ponad 90 tys. studentów. Jest najbardziej cenioną i dofinansowaną instytucją naukowo-badawczą w Serbii. Prowadzi badania naukowe we wszystkich dziedzinach nauki. Biblioteka Uniwersytecka im. Svetozara Markovića jest jedyną Carnegie biblioteką w Europie Środkowej i Wschodniej.

Spis treści

Wydziały [edytuj]

  • Wydział Architektury
  • Wydział Bezpieczeństwa
  • Wydział Biologii
  • Wydział Budownictwa
  • Wydział Chemii
  • Wydział Chemii Fizycznej
  • Wydział Edukacji
  • Wydział Ekonomiczny
  • Wydział Elektrotechniki
  • Wydział Farmaceutyczny
  • Wydział Filologiczny
  • Wydział Filozofii
  • Wydział Fizyki
  • Wydział Geografii
  • Wydział Górnictwa i Geologii
  • Wydział Inżynierii Mechanicznej
  • Wydział Inżynierii Ruchu
  • Wydział Leśnictwa
  • Wydział Matematyki
  • Wydział Medyczny
  • Wydział Medycyny Weterynaryjnej
  • Wydział Nauk Organizacyjnych
  • Wydział Pedagogiki Specjalnej i Resocjalizacji
  • Wydział Politologii
  • Wydział Prawa
  • Wydział Rolnictwa
  • Wydział Sportu i Wychowania Fizycznego
  • Wydział Stomatologii
  • Wydział Techniczny (w Borze)
  • Wydział Technologii Hutniczych
  • Wydział Teologii Prawosławnej

Język polski [edytuj]

Studia polonistyczne na Uniwersytecie w Belgradzie rozpoczęty się w 1895 roku wraz z przybyciem prof. Radovana Košuticia. Jednakże już w latach 60 XIX wieku na wykładach slawisty Djury Daničić słuchacze mogli zdobywać podstawową wiedzę z języka polskiego. Po II wojnie światowej język polski wykłada się jako przedmiot główny[2]. Grzegorz Łatuszyński, polski pisarz i krytyk, był lektorem języka polskiego

Absolwenci [edytuj]

Wśród absolwentów Uniwersytetu w Belgradzie znajdują się m.in. Prezydenci Serbii Boris Tadić i Ivan Stambolić, pierwszy Prezydent Macedonii Kiro Gligorov, pierwszy Prezydent Czarnogóry Filip Vujanović, Prezydent Słowenii Danilo Türk, serbscy premierzy Zoran Đinđić, Vojislav Koštunica, Mirko Cvetković, Ivica Dačić, przewodniczący Zgromadzenia Ogólnego ONZ Srgjan Kerim i Lazar Mojsov, przywódcy religijni Ireneusz (patriarcha Serbii) i Jan z Szanghaju i San Francisco, serbski minister spraw zagranicznych Vuk Drašković, słoweński ekonomista Mitja Gaspari, serbski polityk Dimitrije Tucović i amerykański działacz Fredy Perlman. Studiowali tu znani pisarze, tacy jak Miloš Crnjanski, Meša Selimović, Desanka Maksimović, Danilo Kiš, Branislav Nušić, Branko Ćopić, David Albahari oraz nowelista arabski Abdul Rahman Munif. Biserka Rajčić, serbska tłumaczka literatury polskiej w 2009 została laureatką nagrody Transatlantyk przyznawanej najwybitniejszym tłumaczom literatury polskiej, w czasie obrad II Światowego Kongresu Tłumaczy Literatury Polskiej w Krakowie[3][4].

Zobacz też [edytuj]

Galeria [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]

Przypisy

  1. ↑ University of Belgrade
  2. ↑ [Projekat Rastko – Poljska] Autori
  3. ↑ Instytut Książki
  4. ↑ Autorzy / Agawa Oficyna Wydawnicza
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Uniwersytet_w_Belgradzie&oldid=35488777”