Ust-Ługa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ust-Ługa
Усть-Луга
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód leningradzki
Populacja (2007)
• liczba ludności

2173
Położenie na mapie obwodu leningradzkiego
Mapa lokalizacyjna obwodu leningradzkiego
Ust-Ługa
Ust-Ługa
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Ust-Ługa
Ust-Ługa
Ziemia 59°39′36″N 28°16′36″E/59,660000 28,276667
Portal Portal Rosja

Ust-Ługa (ros. Усть-Луга, wot. Laugasuu; w obu dosłownie "ujście Ługi") – osada w obwodzie leningradzkim w Rosji nad rzeką Ługą w pobliżu jej ujścia do Zatoki Ługi, części Zatoki Fińskiej. Znajduje się około 110 km od Petersburga. W 2007 roku miała 2173 mieszkańców.

Port w Ust-Łudze[edytuj | edytuj kod]

W Ust-Łudze powstaje największy i najnowocześniejszy port morski na Bałtyku. Planowane jego ukończenie to 2015 rok[1], a budżet 2,1 mld dolarów. Obecnie w Ust-Łudze działa terminal paliwowy, otwarty 31 stycznia 2011. W kwietniu obsłużył pierwszą dużą jednostkę – tankowiec Primorsky Prospekt[2]. Ust-Ługa ma być portem końcowym dla Ropociągu BTS-2, który pozwoli Rosji eksportować ropę naftową do zachodnich krajów Unii Europejskiej z pominięciem Białorusi oraz Polski[3].

Oprócz terminala paliwowego działa też sześć innych terminali: węglowy przeładunkowy, uniwersalny przeładunkowy, siarkowy przeładunkowy, samochodowo-kolejowy, wielozadaniowy (Yug-2) oraz drzewny[4].

Podejście po portu ma 17 m głębokości i tylko 3,7 km długości, co sprawia, że port może obsłużyć jednostki do 75 tys. DWT (ładunek suchy) oraz 120 tys. DWT (ładunek płynny).

W związku z budową portu przewiduje się wzrost liczby ludności miasta nawet do 35 tysięcy.

Port a Wotowie[edytuj | edytuj kod]

Podczas rozbudowy portu w Ust-Łudze pojawiły się wątpliwości czy nie przyczyni się ona do przyspieszenia asymilacji, a co za tym idzie całkowitej likwidacji, Wotów zamieszkujących okoliczne wsie. W okolicy Ust-Ługi mieszka około 30 osób deklarujących narodowość wotycką i jest to największe obecnie skupisko Wotów. W ramach rozbudowy jedna z wsi, Jõgõperä, miała zostać całkowicie zniszczona, a na jej miejscu miało powstać osiedle dla pracowników portu i ich rodzin[5].

Firma zajmująca się budową potraktowała te wątpliwości poważnie i nie tylko zmieniła plany budowy tak, by zachować Jõgõperę, ale obiecała też wsparcie dla zachowania kultury wotyckiej w regionie[6].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]