Vermetus
| Robacznik | |
| Vermetus | |
| (Daudin, 1800) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | mięczaki |
| Gromada | ślimaki |
| Podgromada | Caenogastropoda |
| Rząd | Littorinimorpha |
| Nadrodzina | Vermetoidea |
| Rodzina | Vermetidae |
| Synonimy | |
|
|
Vermetus, w języku polskim robacznik - rodzaj morskiego ślimaka, charakteryzującego się niezwykłym wyglądem i obyczajami. Młode robaczniki nie różnią się od innych ślimaków - są zwierzętami wolnożyjącymi i mają stożkowatą, spiralną muszlę. Wkrótce jednak przytwierdzają się do podłoża za pomocą wapiennej wydzieliny, zmieniając tryb życia na osiadły. Budowana od tego momentu część muszli przyjmuje postać nieregularnie powyginanej rurki, tak podobnej do domków wieloszczetów osiadłych, że w przypadku skamieniałości niejednokrotnie nie jest możliwa identyfikacja budowniczego schronienia. Długość muszli wynosi do 10 cm.[2]
Podobnie oryginalny jest sposób zdobywania pożywienia przez robacznika - wytwarza on rodzaj sieci z osiągających nawet 30 cm długości pasm śluzu, produkowanego przez znajdujące się na nodze gruczoły. Do sieci tej przylepia się zarówno drobny plankton, jak i detrytus. Następnie jest ona zgarniana przez łowcę i zjadana wraz z "połowem".[2]
Miejscem występowania robaczników są wody przybrzeżne wody wszystkich mórz oprócz stref okołopolarnych[2]. Do rodziny Vermetidae należy również kilka innych, podobnie wyglądających rodzajów ślimaków[3].
Gatunki [edytuj]
W skład rodzaju robacznik wchodzi 14 pewnych gatunków:
- Vermetus afer
- Vermetus alii
- Vermetus contortus
- Vermetus enderli
- Vermetus eruca
- Vermetus goreensis
- Vermetus granulatus
- Vermetus indentatus
- Vermetus intestinalis
- Vermetus masier
- Vermetus rugulosus
- Vermetus selectus
- Vermetus semisurrectus
- Vermetus triquetrus
Zalicza się tu również 3 gatunki niepewne:
