Vermetus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Robacznik
Vermetus
(Daudin, 1800)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada ślimaki
Podgromada Caenogastropoda
Rząd Littorinimorpha
Nadrodzina Vermetoidea
Rodzina Vermetidae
Synonimy
  • Thylaeodus Mörch, 1860[1]

Vermetus, w języku polskim robacznik - rodzaj morskiego ślimaka, charakteryzującego się niezwykłym wyglądem i obyczajami. Młode robaczniki nie różnią się od innych ślimaków - są zwierzętami wolnożyjącymi i mają stożkowatą, spiralną muszlę. Wkrótce jednak przytwierdzają się do podłoża za pomocą wapiennej wydzieliny, zmieniając tryb życia na osiadły. Budowana od tego momentu część muszli przyjmuje postać nieregularnie powyginanej rurki, tak podobnej do domków wieloszczetów osiadłych, że w przypadku skamieniałości niejednokrotnie nie jest możliwa identyfikacja budowniczego schronienia. Długość muszli wynosi do 10 cm.[2]

Podobnie oryginalny jest sposób zdobywania pożywienia przez robacznika - wytwarza on rodzaj sieci z osiągających nawet 30 cm długości pasm śluzu, produkowanego przez znajdujące się na nodze gruczoły. Do sieci tej przylepia się zarówno drobny plankton, jak i detrytus. Następnie jest ona zgarniana przez łowcę i zjadana wraz z "połowem".[2]

Miejscem występowania robaczników są wody przybrzeżne wody wszystkich mórz oprócz stref okołopolarnych[2]. Do rodziny Vermetidae należy również kilka innych, podobnie wyglądających rodzajów ślimaków[3].

Gatunki[edytuj | edytuj kod]

W skład rodzaju robacznik wchodzi 14 pewnych gatunków:

Zalicza się tu również 3 gatunki niepewne:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Vermetus (ang.). World Register of Marine Species.
  2. 2,0 2,1 2,2 Mały słownik zoologiczny. Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 280-281.
  3. Vermetidae (ang.). Shell Catalogue.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]