Pliocen
| miocen > Pliocen > plejstocen 5.332 – 2.588 milionów lat temu |
|
| Tabela stratygraficzna |
Pliocen (ang. Pliocene)
- w sensie geochronologicznym: druga epoka neogenu, trwająca około 2,7 miliona lat (od 5,332 do 2,588 mln lat temu). Pliocen jest młodszy od miocenu a starszy od plejstocenu. Dzieli się na dwa wieki: zankl i piacent.
- w sensie chronostratygraficznym: drugi oddział neogenu, wyższy od miocenu a niższy od plejstocenu, oddziału czwartorzędu. Dzieli się na dwa piętra: zankl i piacent.
We wcześniejszych podziałach do pliocenu zaliczany był także gelas, obecnie stanowiący najmłodszy wiek/piętro plejstocenu.
Nazwa pochodzi z połączenia greckich słów pleion - więcej i kainos - nowy.
[edytuj] Klimat i geologia
Pliocen charakteryzował się dość surowym klimatem. Kontynenty zbliżają się do swego obecnego położenia. Klimat osusza się i oziębia. Duże obszary ulegają stepowieniu. Lądolód pokrywa Antarktydę, część Ameryki Południowej i częściowo kontynenty półkuli północnej. Morze Śródziemne, od dawna pozbawione połączenia z Atlantykiem, odzyskuje je - jego poziom się podnosi. Powstaje Przesmyk Panamski - do Ameryki Południowej napływają zwierzęta z Ameryki Północnej, wypierając częściowo faunę rodzimą.
[edytuj] Flora i fauna
Ochłodzeniu klimatu towarzyszy jego osuszenie - powierzchnia lasów silnie zmniejsza się, duże połacie Ziemi pokrywają trawy. Rozprzestrzeniają się trawożerne kopytne. Stepy Eurazji przemierzają wielkie stada bydła, gazel, jeleni i antylop. Ameryka Północna jest zasiedlona przez bardzo licznych przedstawicieli jeleni, wielbłądów, koni, mastodontów i widłorogów. Rozwijają się hipopotamowate. Zwiększa się liczba gatunków mięsożernych. Pod koniec pliocenu królem łowców jest Smilodon - tygrys szablastozęby. W Ameryce Południowej żyją szczerbaki, w tym olbrzymie Megatherium, które - jak wiele innych rodzimych gatunków Ameryki Południowej - nie przetrwa postępującego ochłodzenia i inwazji gatunków z północy.
