Volver

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy hiszpańskiego filmu komediowego. Zobacz też: Volver (grupa muzyczna).
Volver
Gatunek obyczajowy
Data premiery Hiszpania 10 marca 2006
Polska 29 września 2006
Kraj produkcji  Hiszpania
Język hiszpański
Czas trwania 121 min.
Reżyseria Pedro Almodóvar
Scenariusz Pedro Almodóvar
Główne role Penélope Cruz
Carmen Maura
Lola Dueñas
Blanca Portillo
Yohana Cobo
Chus Lampreave
Muzyka Alberto Iglesias
Produkcja Esther García
Augustín Almodóvar

Volverkomedia obyczajowa produkcji hiszpańskiej z 2006 roku w reżyserii Pedro Almodóvara.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film jest komedią obyczajową z elementami czarnego humoru i melodramatu.

Akcja zaczyna się na cmentarzu w Puertollano. Raimunda, jej córka Paula i jej siostra Sole, czyszczą grób swoich rodziców/dziadków, którzy zginęli w pożarze. Na cmentarzu jest mnóstwo kobiet czyszczących swoje własne groby. "Wykupują je za życia i traktują jak domek letniskowy", komentuje Raimunda. Kobiety odwiedzają swoją ciotkę, którą opiekuje się mieszkająca naprzeciwko Augustina, amatorka marihuany i córka hippiski, która zaginęła w tajemniczych okolicznościach w tym czasie, kiedy spłonęli rodzice Raimundy i Sole. "Ilekroć zapalam jointa, myślę o mamie", zwierza się Agustina.

Po powrocie do Madrytu Raimunda dowiaduje się, że jej mąż stracił pracę. I tak musiała ciężko pracować, teraz bierze jeszcze nadgodziny. Wracając późno do domu, zastaje na przystanku wystraszoną Paulę. Jej ojciec rzucił się na nią w kuchni, a ona w samoobronie zadźgała go nożem. Raimunda postanawia nie informować policji (wszystkie kobiety w filmie uważają, że sprawy należy załatwiać między sobą) i chowa ciało w chłodni leżącej nieopodal restauracji, której właściciel dał jej klucze i wyjechał z miasta.

W tym samym czasie umiera ciotka z Puertollano. Sole jedzie sama na pogrzeb, a Raimunda tłumaczy się kłótnią rodzinną. Kobiety z Purtollano mówią Sole o tym, że jej matka ukazuje się jako duch. Gdy Sole widzi matkę, ucieka. Ale powróciwszy do Madrytu znajduje Irene w bagażniku. Traktuje ją jako ducha, ale przygarnia do siebie. Matka pomaga jej przy pracy w zakładzie fryzjerskim, który Sole prowadzi na dziko w swoim mieszkaniu i podaje się za Rosjankę.

Raimunda przez przypadek zostaje wzięta za właścicielkę restauracji i godzi się na robienie codziennych obiadów dla pracującej w dzielnicy ekipy filmowej. Pomagają jej w tym koleżanki. Koleżanka, korpulentna prostytutka, pomoże jej też zakopać ciało męża. Raimunda wyjawia córce, że nie był on jej biologicznym ojcem.

Do Madrytu przyjeżdża Augustina, u której wykryto raka. Przed śmiercią chce spotkać się z duchem Irene, ponieważ podejrzewa, że jej matka miała romans z jej mężem i ojcem Raimundy oraz Sole. Choć matka boi się spotkania z Raimundą, w końcu w zabawnych okolicznościach do niego dochodzi. Poznajemy ciemną stronę historii rodziny: Raimunda mieszkała u ciotki i nie kochała matki. Gdy została zgwałcona przez swojego ojca, matka tego nie zauważyła, a Raimunda uciekła z przyszłym mężem do Madrytu. Paula okazuje się być nie tylko córką, ale też siostrą Raimundy. Irene wyznaje, że to ona podłożyła ogień: spowodowała pożar, w którym zginął jej mąż i matka Augustiny. Dochodzi do pojednania między matką i córką.

Wszystkie kobiety wracają do Puertollano. Irene "objawia się" leżącej na łożu śmierci Agustinie i prosi ją o wybaczenie. Postanawia zostać w Puertollano, by opiekować się umierającą.

Jest to film o świecie bez mężczyzn, który jednak, jak widać, całkiem nieźle sobie bez nich radzi. Almodóvar powiedział o Volver, że jest to film przede wszystkim o śmierci, a także o bogatej kulturze, która urosła wokół śmierci w La Manchy, gdzie się urodził.

Piosenka Gardela Volver (powrót), przerobiona na flamenco, jest wykonywana przez Estrellę Morente.

W filmie przywołany zostaje fragment reżyserowanego przez Luchino Viscontiego filmu Tadzio (Alla ricerca di Tadzio)[potrzebne źródło].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Film dostał dwie nagrody w Cannes (2006): dla najlepszej aktorki (zbiorowo dla sześciu głównych aktorek) i za najlepszy scenariusz dla Almodóvara.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]