Węglik tantalu
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Węglik tantalu | |||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||
|
|||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||
| Wzór sumaryczny | TaC | ||||||||||
| Masa molowa | 193 g/mol | ||||||||||
| Wygląd | czarny | ||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||
| Numer CAS | 12070-06-3 | ||||||||||
|
|||||||||||
|
|||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||
Węglik tantalu (TaC) – nieorganiczny związek chemiczny tantalu z grupy węglików.
Właściwości[edytuj]
Węglik tantalu jest ciałem stałym barwy czarnej, bardzo trudno topliwym. Ma najwyższą temperaturę topnienia spośród znanych związków[2]. Jest bardzo twardy; jego twardość przekracza nawet twardość diamentu[3]. Jest nierozpuszczalny w wodzie. Nie wykazuje dużej aktywności chemicznej.
Zastosowanie[edytuj]
Jest stosowany jako materiał do wytwarzania narzędzi, a także jako składnik form odlewniczych, w których powoduje zmniejszone tarcie powierzchni formy i odlanego przedmiotu. Jest też dodatkiem do stopów węgliku wolframu oraz istotnym składnikiem cermetu.
Przypisy
- ↑ Węglik tantalu (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich. [dostęp 2011-02-19].
- ↑ CRC Handbook of Chemistry and Physics. Wyd. 85. 2004. ISBN 0-8493-0485-7.
- ↑ J. Emsley: Nature's Building Blocks ANA-Z guide to the elements. 2001, s. 421. ISBN 0-19-850340-7.