W żłobie leży

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
W żłobie leży - link do informacji o autorach

W żłobie leży - jedna z polskich kolęd, powstała w XVII lub XVIII wieku.

Jest ona prawdopodobnie dziełem słynnego kaznodziei królewskiego, Piotra Skargi, a jej melodia nawiązuje do poloneza koronacyjnego Władysława IV Wazy.

Opracowanie treści[edytuj | edytuj kod]

Kolęda składa się z czterech strof, wraz z osobnymi refrenami. Pierwsza strofa jest pytaniem o to, kto przyjdzie do leżącego w żłobie Jezusa Chrystusa, w refrenie natomiast podmiot liryczny przyzywa pasterzy, by przyszli i przygrywali Panu naszemu. Druga strofa z refrenem to zapowiedź podążenia za pasterzami wszystkich ludzi, którzy również chcą pocieszyć płaczącego Jezusa. W trzeciej zwrotce, ośmieleni obecnością aniołów, wszyscy ludzie będący u żłóbka mogą wysławiać Boga narodzonego w postaci Dziecięcia. W czwartej strofie witamy się z Jezusem i wierzymy, że dzięki naszej miłości przyszedł na świat w ubogiej stajni.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]