Wacław Krzyżanowski (prokurator)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wacław Krzyżanowski (ur. 3 lutego 1923 w Zarzeczu) – Syn Witolda. Pierwszy stalinowski prokurator, któremu IPN postawił zarzuty przed sądem, oskarżając o udział w komunistycznej zbrodni sądowej. Został uniewinniony zarówno w sądzie I, jak i II instancji (2001). Podczas procesu stwierdził, że stalinowski system prawny miał charakter przestępczy. Prawdopodobnie przyczynił się do śmierci wielu niewinnych osób, podpierając swoje zarzuty fałszywymi i absurdalnymi oskarżeniami. Prawomocną decyzją Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych pozbawiony uprawnień kombatanckich. Obecnie zamieszkały w Koszalinie.

Wacław Krzyżanowski w 1946 był oskarżycielem posiłkowym w pokazowym procesie Danuty Siedzikównej (pseudonim "Inka"). Zażądał wówczas dla niepełnoletniej (17-letniej) oskarżonej kary śmierci[1]. Sporządził również akt oskarżenia przeciwko Heinzowi Baumannowi, 19-letniemu gdańskiemu Niemcowi, który znalazł w lesie broń i upolował nią sarnę. W tym wypadku prokurator także zażądał kary śmierci, którą wykonano 9 sierpnia 1946[2].

Przypisy

  1. Na podstawie artykułu Wprost Nr: 19/2001 (963)
  2. Na podstawie Biuletynu IPN nr 11 (22), listopad 2002: "Kara śmierci dla Heinza Baumanna" str.38