Wadim Abdraszytow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wadim Abdraszytow
Wadim Abdraszytow, 2012
Wadim Abdraszytow, 2012
Prawdziwe imię i nazwisko Wadim Jusupowicz Abdraszytow
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1945
Charków
Zawód reżyser
Lata aktywności od 1974

Wadim Abdraszytow (ros. Вадим Юсупович Абдрашитов, tatar. Вадим Йосыф улы Габдерәшитов, Vadim Yosıf uğlı Ğabderəşitov; ur. 19 stycznia 1945 w Charkowie) – rosyjski reżyser filmowy pochodzenia tatarskiego, także pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1959–1961 uczył się w technikum transportu kolejowego w Ałma-Acie, a następnie, w latach 1961–1964 pobierał nauki w Moskiewskim Instytucie Fizyczno-Technicznym. W 1967 ukończył tamtejszy Instytut Chemiczno-Technologiczny. W trakcie studiów zainteresował się filmem. Hobbystycznie zajmował się dokumentowaniem życia uczelni.

W latach 1967–1970 był zatrudniony na stanowisku inżyniera w fabryce chemicznej, nie przestał jednak myśleć o pracy filmowca. W 1974 został absolwentem wydziału reżyserii Państwowego Instytutu Kinematografii (w którym obecnie wykłada). Uczył się tam m.in. od Michaiła Romma i Lwa Kulidżanowa. Jako film dyplomowy (a zarazem swój debiut) zrealizował Ostanowitie Potapowa. Od tego czasu jest reżyserem w wytwórni Mosfilm.

Często współpracował z pisarzem i scenarzystą Aleksandrem Mindadze. Tworzy dramaty społeczne i obyczajowe, często o charakterze polemicznym, w których na ogół porusza problematykę społeczeństwa radzieckiego lat 80.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Laureat Nagrody Państwowej ZSRR z 1991. W 1992 otrzymał tytuł Ludowy Artysta Federacji Rosyjskiej[1]. W 2003 otrzymał w Soczi nagrodę specjalną jury za "Magnitnyje buri"[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Вадим Абдрашитов (ros.). W: Энциклопедия отечественного кино [on-line]. ООО Мастерская «Сеанс», 2005-2011. [dostęp 2014-03-28].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1976 – Głos ma obrona
  • 1979 – Obrót sprawy
  • 1980 – Ochota na lis (pol. 'Polowanie na lisy')
  • 1984 – Parad płaniet (pol. 'Parada planet')
  • 1986 – Plumbum, czyli niebezpieczna gra
  • 1988 – Sługa
  • 1990 – Armawir
  • 1995 – Pjesa dla passażyra
  • 1997 – Czas Tancerza
  • 2003 – Burze magnetyczne

Nagrody i wyróżnienia na MFF w Berlinie[edytuj | edytuj kod]

  • 1989 – Nagroda Specjalna za film Sługa:
  • 1995 – Srebrny Niedźwiedź za wybitne osiągnięcia (stylistyczne i tematyczne wyspecjalizowanie) za film Pjesa dla passażyra

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

  • Jego żoną jest Natella Toidze. Mają dwoje dzieci (Oleg i Nana).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]