Wadim Abdraszytow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wadim Abdraszytow
Prawdziwe imię i nazwisko Wadim Jusupowicz Abdraszytow
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1945
Charków  ZSRR
Zawód reżyser
Lata aktywności od 1974

Wadim Abdraszytow (ros. Вадим Юсупович Абдрашитов, tatar. Вадим Йосыф улы Габдерәшитов, Vadim Yosıf uğlı Ğabderəşitov; ur. 19 stycznia 1945 w Charkowie) – rosyjski reżyser filmowy pochodzenia tatarskiego, także pedagog.

Spis treści

Życiorys [edytuj]

W latach 1959–1961 uczył się w technikum transportu kolejowego w Ałma-Acie, a następnie, w latach 1961–1964 pobierał nauki w Moskiewskim Instytucie Fizyczno-Technicznym. W 1967 ukończył tamtejszy Instytut Chemiczno-Technologiczny. W trakcie studiów zainteresował się filmem. Hobbystycznie zajmował się dokumentowaniem życia uczelni.

W latach 1967–1970 był zatrudniony na stanowisku inżyniera w fabryce chemicznej, nie przestał jednak myśleć o pracy filmowca. W 1974 został absolwentem wydziału reżyserii Państwowego Instytutu Kinematografii (w którym obecnie wykłada). Uczył się tam m.in. od Michaiła Romma i Lwa Kulidżanowa. Jako film dyplomowy (a zarazem swój debiut) zrealizował Ostanowitie Potapowa. Od tego czasu jest reżyserem w wytwórni Mosfilm.

Często współpracował z pisarzem i scenarzystą Aleksandrem Mindadze. Tworzy dramaty społeczne i obyczajowe, często o charakterze polemicznym, w których na ogół porusza problematykę społeczeństwa radzieckiego lat 80.

Laureat Nagrody Państwowej ZSRR z 1991. Zdobył wiele nagród w swojej ojczyźnie, a także za granicą.

Wybrana filmografia [edytuj]

  • 1976 – Głos ma obrona
  • 1979 – Obrót sprawy
  • 1980 – Ochota na lis (pol. 'Polowanie na lisy')
  • 1984 – Parad płaniet (pol. 'Parada planet')
  • 1986 – Plumbum, czyli niebezpieczna gra
  • 1988 – Sługa
  • 1990 – Armawir
  • 1995 – Pjesa dla passażyra
  • 1997 – Czas Tancerza
  • 2003 – Burze magnetyczne

Nagrody i wyróżnienia na MFF w Berlinie [edytuj]

  • 1989 – Nagroda Specjalna za film Sługa:
  • 1995 – Srebrny Niedźwiedź za wybitne osiągnięcia (stylistyczne i tematyczne wyspecjalizowanie) za film Pjesa dla passażyra

Życie prywatne [edytuj]

  • Jego żoną jest Natella Toidze. Mają dwoje dzieci (Oleg i Nana).

Bibliografia [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]