Charków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Charków
Харків
Plac Wolności
Plac Wolności
Herb Flaga
Herb Charkowa Flaga Charkowa
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Kharkiv Oblast.svg Obwód charkowski
Burmistrz Hennadij Kernes
Powierzchnia 350,02[1] km²
Populacja (2013)
• liczba ludności
• gęstość

1 451 028[2]
4146 os./km²
Nr kierunkowy +38 057
Tablice rejestracyjne AX
Położenie na mapie obwodu charkowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu charkowskiego
Charków
Charków
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Charków
Charków
Ziemia 49°55′N 36°19′E/49,916667 36,316667Na mapach: 49°55′N 36°19′E/49,916667 36,316667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Charków (ukr. Харків [Charkiw], ros. Харьков [Char'kow]) – miasto w północno-wschodniej części Ukrainy, położone na południowym krańcu Wyżyny Środkoworosyjskiej. Jest drugim co do wielkości miastem Ukrainy. Znajduje się w nim Konsulat Generalny RP.

Dane ogólne[edytuj | edytuj kod]

Sobór Zaśnięcia Matki Bożej (Uspieński)
Sobór Opieki Matki Bożej (Pokrowski) z XVIII w.
Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Katyn.png
Gmach Uniwersytetu z 1932 r.
Sobór Zwiastowania (Błagowieszczeński) z 1901 r.
  • Powierzchnia: 306 km²
  • Liczba mieszkańców: 1,420 mln mieszkańców (2004)
  • Aglomeracja: 1,626 mln mieszkańców (2004).

Jeden z największych ośrodków przemysłowych i kulturalno-naukowych Ukrainy. Przemysł maszynowy, zbrojeniowy, metalowy, chemiczny, środków transportu (m.in. lotniczy), materiałów budowlanych, lekki i spożywczy. Był trzecim ośrodkiem naukowym i przemysłowym ZSRR po Moskwie i Leningradzie. Międzynarodowe Targi Przemysłu Obronnego. Obecnie 40 szkół wyższych[3]; muzea. Miasto leży nad trzema niewielkimi rzekami: Charkiw (dopływ rzeki Łopań), Łopań (dopływ rzeki Uda) i Uda (dopływ Dońca).

Dominującym językiem jest rosyjski, zgodnie z uchwałą rady miejskiej – regionalny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Transport[edytuj | edytuj kod]

Węzeł kolejowy, stacja Charków Pasażerski, i drogowy. Miasto posiada metro, tramwaje, trolejbusy i międzynarodowy port lotniczy[5].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Za czasów sowieckich Charków był centrum produkcji przemysłowej Ukrainy i trzecim co do wielkości ośrodkiem przemysłu i handlu w ZSRR. Po rozpadzie kraju, jego zorientowany na sektor obronny przemysł stracił na znaczeniu. W początkowych latach wieku XXI przemysł zaczął się odradzać i adaptować do warunków rynkowych. W tej chwili w mieście znajduje się ponad 380 przedsiębiorstw przemysłowych, zatrudniających około 150,000 osób. Główne sektory to budowa maszyn, technologie elektryczne, produkcja narzędzi oraz instalacji przemysłowych.

Przedsiębiorstwa takie jak Turboatom i Elektrotiażmasz zajmują 17% światowego rynku ciężkich instalacji energetycznych (np. turbin). Znajdujące się w mieście zakłady lotnicze, produkujące samoloty konstrukcji Antonowa, są największym tego typu przedsiębiorstwem na Ukrainie. Firma XADO jest rosyjskim i ukraińskim liderem chemii samochodowej. Fabryka Małyszewa produkuje pojazdy opancerzone i kombajny rolnicze. Miasto było gospodarzem piłkarskich Mistrzostw Europy Euro 2012.

Polacy w Charkowie[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]