Wakeboarding

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wakeboarder

Wakeboardingsport wodny, polegający na płynięciu na powierzchni wody za pomocą specjalnej deski wakeboardingowej trzymając się liny zaczepionej do łodzi lub na wyciągu. Wakeboarding powstał z połączenia nart wodnych, snowboardingu i surfingu.

W Polsce wyciągi do wakeboardingu znajdują się m.in. w Sławutówku, Krakowie, Kryspinowie pod Krakowem, Augustowie, Ostródzie, Lublinie, Margoninie, Wrocławiu, Bydgoszczy, Owińska pod Poznaniem, Radonie pod Warszawą, Sławutówku k. Pucka i najdłuższy 1100 metrowy w Szczecinku.

Nowy wyciąg 160-metrowy do wakeboardingu został uruchomiony na początku maja 2012 roku na zbiornikach pożwirowych w Owińskach (gmina Czerwonak, 15 km do Poznania). A 23 czerwca 2012 roku ruszył wyciąg do wakeboardu na opolskim kąpielisku Silesia.

28 kwietnia 2012 został uruchomiony WakePark Bydgoszcz, zlokalizowany w pobliskim Leśnym Parku Kultury i Wypoczynku w Myślęcinku. 23 czerwca 2012 uruchomiono pierwszy w województwie opolskim wyciąg wakeboardowy na kamionce Silesia w Opolu.

Wakepark w Sławutówku stał się nie tylko ulubionym miejscem fanów wake'a na pomorzu, ale także alternatywą podczas bezwietrznych dni dla kite surferów. Odległość od najbliższego spotu kite'owego na Półwyspie Helskim wynosi 20 km.

Łodzie do wakeboardingu mają specjalną konstrukcję, posiadają odpowiedni kształt kadłuba, napęd śruby Direct-Drive lub V-drive, pylon lub wieżę do mocowania linki, PerfectPass (tempomat), pomost oraz mogą posiadać fabryczne lub dokładane zbiorniki balastowe w celu uzyskania większej fali.

Najpopularniejsi producenci to:

Correct Craft (Nautique)

Mastercraft

Malibu

Supra

Tige

Deski, wiązania, stroje i akcesoria: Ronix O'Brien LiquidForce Hyperlite CWB SLINGSHOT