Kitesurfing

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kitesurfer w okolicach Helu
Kitesurfer
Rodzaje latawców
Kitesurferzy w Rewie

Kitesurfing (także kiteboarding) — sport wodny, odmiana surfingu, technicznie podobny do windsurfingu, jednak różni się znacząco w sposobie prowadzeniu deski – prowadzi się ją tak jak podczas jazdy na fali, na krawędzi (podobnie do snowboardu), w windsurfingu natomiast deska prowadzona jest płasko. Od tego ostatniego różni się także konstrukcją pędnika - zamiast klasycznego żagla używana tu jest odmiana latawca - utrzymywanego przez żeglującego kitesurfera w znacznej odległości, na barze przypiętym do trapezu (uprzęży) zakładanego przez kitesurfera.

Sport ten uprawiany jest zarówno na akwenach słodkowodnych (sprzyjające wiatry wieją m.in w dolinach alpejskich, np. w Południowym Tyrolu), jak i morskich (np. na polskim wybrzeżu Bałtyku).

Od igrzysk letnich w Rio de Janeiro w 2016 roku Kitesurfing miał dołączyć do konkurencji żeglarskich zastępując tym samym windsurfing. Jednak decyzją światowej federacji żeglarskiej ISAF dnia 10.11.2012r. został skreślony z listy konkurencji na olimpiadzie w Rio na rzecz RS:X.

Sprzęt[edytuj | edytuj kod]

Bar - najczęściej zbudowany ze stopów lekkich metali lub węgla, składa się z czterech lub pięciu (dawniej dwóch) linek długości rzędu kilkudziesięciu (około 25-27) metrów, taśmy Depowera, służącej do regulacji mocy latawca oraz Chicken Loopa, pętli mocującej bar z linkami do trapezu (pasa), który posiada specjalnie profilowany hak umożliwiający podpięcie Chicken Loopa. Wyróżnia się trapezy siedzeniowe, których konstrukcja stanowi niejako siedzisko dla kitesurfera oraz trapezy taliowe, które obejmują kitesurfera w pasie.

Deski produkowane z przeznaczeniem do kitesurfingu mają długość od 1 do 2 metrów i niewielką wyporność, różniących się kształtem i ciężarem. Wyróżnia się kilka rodzajów desek w zależności od przeznaczenia.

Najpopularniejsze:

  • Twin-Tip - deski umożliwiając pływanie w dwóch kierunkach, gdzie dziób i rufa wyglądają identycznie;
  • Directional - deski kształtem przypominające deski surfingowe, zaopatrzone w tzw. STRAPY paski zapewniające ciągły kontakt deski z nogami surfera. Wykorzystywane do pływania na falach, wyścigów i prób szybkości.

Deski kitesurfingowe utrzymują się samodzielnie na wodzie, ale toną pod ciężarem człowieka. Podczas żeglowania utrzymują się na wodzie dzięki sile ciągu latawca. Konkretny kształt, długość i wyporność dobiera się do wagi umiejętności i upodobań kitesurfera.

Latawiec, służący za źródło energii napędowej może mieć powierzchnię od kilku do ponad dwudziestu metrów kwadratowych (wymiar jest podany zwykle na zewnętrznej części latawca w metrach kwadratowych). Latawce wykonuje się w kilku wariantach:

  • LEI (ang. Leading Edge Inflatable kite) – ze sztywną (pompowaną) krawędzią natarcia i żebrami usztywniającymi (również pompowanymi);
  • Bow (z ang. łuk) – posiadają zbliżoną do prostej krawędź natarcia, są też bardziej płaskie niż C-shape. Na rysunku po prawej widoczny po lewej (beżowy);
  • C-shape (z ang. kształt litery C) - mają jednak mocniej zakrzywioną krawędź natarcia niż Bow, w powietrzu wyglądają jak litera C. Na rysunku widoczny po prawej (czerwony);
  • Hybryda - latawiec, który jest kompromisem między C-shape i Bow;
  • Delta - stosunkowo młoda konstrukcja. Latawce rozłożone na ziemi mają kształt greckiej litery Delta;
  • Sigma - rozłożone na ziemi mają kształt greckiej litery Sigma;
  • Komorowe – miękkie i bardziej podobne w konstrukcji do paralotni, popularniejsze na lądzie ze względu na większą odporność na upadki i problemy z ponownym wystartowaniem latawca na wodzie spowodowane brakiem elementow pompowanych (latawiec po pewnym czasie w wodzie zaczyna tonąć). Na rysunku po prawej widoczny na górze (żółtozielony).

Rozmiary kite'a sięgają od 0.7 do 21 metrów kwadratowych. Odpowiedni rozmiar dobiera się głównie według masy ciała, wieku, poziomu wysportowania oraz zaawansowania. Podstawową zasadą dobrania właściwego kite'a jest zasada : Im większy latawiec, tym większa jego moc. Profesjonalni kitesurferzy posiadają minimum 3 latawce w innym rozmiarze i używają ich w różnych warunkach pogodowych. Większy latawiec przeważnie używają osoby cięższe oraz gdy wiatr jest słaby, mniejszy - osoby lżejsze jak i również gdy wiatr jest bardzo silny. Takie dobranie latawca pozwala zachować większe bezpieczeństwo.

Kurs nauczania[edytuj | edytuj kod]

Podstawowy kurs nauczania polega na nauce teoretycznej oraz praktycznej. Głównie wykonuje się go na plaży. Istotnym elementem jest aby miejsce nauczania kitesurfingu było szerokie oraz bez zabudowań. Kształcenie rozpoczyna się teorią, następnie ćwiczeniami doskonalącymi. Część praktyczną w wodzie wykonuje się po dokładnym przestudiowaniu teorii.

W Polsce najpopularniejszym miejscem nauki oraz doskonalenia kitesurfingu jest Mierzeja Helska.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]