Waterboarding

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Demonstracja waterboardingu

Waterboardingtortura, zabroniona przez prawo międzynarodowe[1]. Polega na tym, że skrępowanego więźnia strażnicy przywiązują do ławki, która przechylona jest pod kątem 10-20 stopni. Jego głowę umieszczają poniżej poziomu stóp, twarz przykrywają celofanem, mokrą lub suchą szmatą, a następnie polewają wodą. Więzień zaczyna się dławić i kopać nogami. Poddany tej torturze odnosi wrażenie, że tonie i dusi się[2]. Utonięcie nie następuje dlatego, że dzięki przechylonej sylwetce woda nie spływa do płuc pozostając cały czas w gardle, ustach i zatokach.

W zależności od sprawności przesłuchujących więzień wytrzymuje od kilku do kilkunastu sekund. U ofiar tego rodzaju tortur mogą występować zaburzenia psychiczne. Wiele osób po takim przeżyciu ma np. lęk przed prysznicem.

Wykorzystywanie waterboardingu[edytuj | edytuj kod]

Ławka do waterboardingu

Tortury takie miały miejsce w tajnych więzieniach CIA rozsianych na całym świecie[3][4] (zostały sformułowane podejrzenia, że również w Polsce, choć brak jakichkolwiek dowodów na potwierdzenie tej tezy), przy przesłuchiwaniu osób podejrzanych o terroryzm lub przynależność do Al-Kaidy. Sprawę tę ujawniła amerykańska sieć telewizyjna ABC, wywołując tym samym skandal w USA. Prasa oskarżała prezydenta[5] George'a W. Busha o przyzwolenie na używanie tej brutalnej metody w walce z terroryzmem. Atmosferę podgrzała niefortunna wypowiedź wiceprezydenta USA Dicka Cheneya, w której stwierdził, że "nie wierzy, aby maczanie w wodzie mogło być formą tortury".

Waterboarding ma w Stanach Zjednoczonych długą historię, jednak niektóre przypadki stosowania tej metody były przykładnie karane. W czasie wojny amerykańsko-hiszpańskiej, pod koniec XIX wieku, sąd w Stanach Zjednoczonych skazał żołnierza stosującego tę torturę na 10 lat ciężkich robót[2]. W 1968 r. w Wietnamie inny żołnierz został w ciągu miesiąca od ujawnienia jego udziału w waterboardingu osądzony przez sąd wojskowy i wydalony z armii. Amerykańscy generałowie biorący udział w wojnie uznawali waterboarding za nielegalny w obliczu prawa Stanów Zjednoczonych[2]. George Bush wyjawił, że osobiście rozkazał stosowanie tej tortury wobec trzech podejrzanych[6]. Za stosowanie odgórnie inspirowanych tortur skazano już żołnierzy armii, której był naczelnym dowódcą.

Opinie na temat waterboardingu[edytuj | edytuj kod]

Amerykański dziennikarz radiowy Mancow Muller, który kwestionował waterboarding jako torturę, zaliczając ją do zaawansowanych form przesłuchań, postanowił sprawdzić jej działanie. Podczas swojej audycji radiowej z 22 maja 2009 roku, poddał się waterboardingowi, wytrzymując zaledwie kilka sekund. Po doświadczeniu opisał tę metodę jako "prawdziwą torturę". Przebieg doświadczenia został sfilmowany i opublikowany[7]. Dziennikarz i pisarz Christopher Hitchens również poddał się waterboardingowi i stwierdził, że denerwuje go teraz, kiedy czyta lub słyszy, że waterboarding symuluje topienie, wg niego nie symuluje, lecz rzeczywiście jest się powoli topionym.[8]

Obecność w kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Tortura ta została zaprezentowana w amerykańskim serialu Prison Break (w odcinku 9. trzeciej serii "Boxed In"). Panamski generał w ten sposób torturował Gretchen Morgan (graną przez Jodi Lyn O'Keefe), chcąc wymusić na niej przyznanie się do zarzutów wysuwanych przez głównego bohatera Michaela Scofielda.

W telewizyjnym filmie Krwawy ring (Ring of Death, 2008) w ten sposób (jak i szereg innych) torturowany jest główny bohater, Burke Wyatt (grany przez Johnny'ego Messnera).

W 20 odcinku 2 sezonu serialu Chuck generał John Casey wspomina o tej metodzie "Odkąd nowa administracja zakazała nam Waterboardingu, agenci nie chcą gadać".

W drugim sezonie serialu Lie to me pojawia sie ten rodzaj tortury (odcinek 11). Torturowana jest młoda dziewczyna.

Wzmiankę na ten temat można również usłyszeć w piosence Paris Hilton, mającej na celu zabawny odwet za wybory prezydenckie w USA (śpiewa między innymi: "waterboarding is a torture...").

W filmie Jerzego Skolimowskiego Essential Killing również można ujrzeć tę metodę tortur.

Stephen King wspomina waterboarding w powieści Pod kopułą – Dale Barbara, aresztowany pod zarzutem domniemanego czterokrotnego morderstwa jest wypytywany o stosowanie tej metody w Iraku przez Jamesa Renniego.

Waterboarding został wykorzystany w teledysku Botox grupy My Riot, w trakcie której aktor Jarosław Boberek torturuje tą metodą lidera zespołu Glacę, oraz w teledysku Asylum zespołu Disturbed.

Waterboarding został również przedstawiony w jednym z filmów z Denzelem Washingtonem (w filmie Tobin Frost) Safe House, kiedy to on sam zostaje poddany tej formie tortur przez ekipę specjalną CIA.

Metoda waterboardingu została także przedstawiona w filmie Wróg nr 1 (ang. Zero Dark Thirty) podczas sceny, gdzie agenci CIA przesłuchują wspólnika Osamy Bin Ladena w celu uzyskania informacji o aktualnym miejscu pobytu terrorysty.

W grze Grand Theft Auto V Trevor poddaje pewnego mężczyznę torturom, w tym waterboardingowi, aby uzyskać informacje o lokalizacji i wyglądzie poszukiwanego Azerbejdżanina.

Waterboarding pojawia się również w filmie Droga do zapomnienia.

Przypisy

  1. III i IV Konwencja Genewska
  2. 2,0 2,1 2,2 Michał Pietniczka Waterboarding – tak przesłuchiwało CIA, Gazeta Wyborcza, 2006-11-17
  3. Helsińska Fundacja Praw Człowieka
  4. Podtapiano tylko najważniejszych terrorystów, w: Gazeta Wyborcza z 21-04-2009; on-line: [1]
  5. [2]
  6. Bush's Waterboarding Admission Prompts Calls For Criminal Probe.
  7. Waterboarding- film
  8. Watch Christopher Hitchens Get Waterboarded (VANITY FAIR) - YouTube

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Więzienie Abu Ghraib