Wan (jezioro)
| Jezioro Wan | |
 Jezioro Wan |
|
| Państwo |  Turcja |
| Powierzchnia | 3755 km² |
| Wymiary | 120 × 80 km |
| Głębokość • średnia • maksymalna |
171 m 451[1] m |
| Objętość | 607 km³ |
| Wysokość lustra | 1640 m n.p.m. |
| Zasolenie | 19,1‰ |
| Rzeki zasilające | Bendimahi, Zilan, Karasu, Micinger |
| Rzeki wypływające | bezodpływowe |
| Rodzaj jeziora | endoreiczne |
|
Położenie na mapie Turcji
  Jezioro Wan
|
|
| Na mapach: | |
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Wan (tur. Van Gölü; arm.: Վանա լիճ; kurd.: Gola Wanê) – bezodpływowe, słone jezioro leżące na Wyżynie Armeńskiej, największe i najgłębsze w Turcji. Jezioro jest największym na świecie jeziorem sodowym, silnie zasadowym (pH 9,8)[2]. Soda i inne sole pozyskiwane są przez odparowanie wody. W wodach jeziora żyje 1 gatunek ryb - endemiczny Chalcalburnus tarichi z rodziny karpiowatych odbywający wędrówki na tarło do słodkowodnych dopływów jeziora. Z powodu przełowienia gatunek jest zagrożony wyginięciem[2]. Na dnie jeziora odkryto największe znane stromatolity - wapienne kolumny o wysokości 40 m utworzone przez sinice[3].
Odpływ w kierunku zachodnim został zablokowany przez wulkan Nemrut. Jako jezioro bezodpływowe poziom wód jest zmienny. 18 tys. lat temu poziom wody był wyższy o 72 m, a 9,5 tys. lat temu o 300 m niższy[1].
Do Wan wpływają rzeki: Bendimahi, Zilan, Karasu, Micinger.
Na jeziorze znajdują się liczne wyspy, największe z nich to: Gadir, Carpanak, Ahtamar, Atrek.
Na położonej w południowej części jeziora wyspie Ahtamar znajduje się ormiański kościół z X wieku.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 E. T. Degens, H. K. Wong, S. Kempe i F. Kurtman. A geological study of lake van, Eastern Turkey. „Geologische Rundschau”. 73 (2), s. 701-734, VI.1984. doi:10.1007/BF01824978.
- ↑ 2,0 2,1 M.Sari. Threatened fishes of the world: Chalcalburnus tarichi (Pallas 1811) (Cyprinidae) living in the highly alkaline Lake Van, Turkey. „Environmental Biology of Fishes”. 81 (1), s. 21-23, I.2008. doi:10.1007/s10641-006-9154-9.
- ↑ S. Kempe, J. Kazmierczak, G. Landmann, T. Konuk, A. Reimer i A. Lip. Largest known microbialites discovered in Lake Van, Turkey. „Nature”. 349, s. 605 - 608, II.1991. doi:10.1038/349605a0.
[edytuj] Zobacz też
