Wiktar Hanczar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiktar Hanczar
Віктар Ганчар
Data urodzenia 7 września 1957
Data śmierci zaginął 16 września 1999
Deputowany do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji
Okres urzędowania od 9 stycznia 1996
do 9 stycznia 2000
Następca wybory nie odbyły się
Demonstranci w Warszawie z portretami białoruskich zaginionych, 12 grudnia 2003 roku. Portret Wiktara Hanczara drugi z lewej.
Happening w Warszawie przypominający o zaginionych, 7 lipca 2004 roku.

Wiktar Iosifawicz Hanczar (białorus. Віктар Іосіфавіч Ганчар, ros. Виктор Иосифович Гончар, Wiktor Iosifowicz Gonczar; ur. 7 września 1957 − zaginął 16 września 1999) – białoruski polityk.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był absolwentem Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego. W 1994 roku został wicepremierem ds. gospodarki. Od 1995 roku stał na czele Centralnej Komisji Wyborczej.

9 stycznia 1996 roku został deputowanym do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji[1] z Kołosowskiego Okręgu Wyborczego Nr 248 m. Mińska. Od 23 stycznia pełnił w niej funkcję członka Stałej Komisji ds. Ustawodawstwa[2]. Po dokonanej przez prezydenta kontrowersyjnej i częściowo nieuznanej międzynarodowo reformie konstytucyjnej z 1996 roku nie wszedł w skład nowo utworzonego Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi. Zgodnie z Konstytucją Białorusi z 1994 roku jego mandat deputowanego Rady Najwyższej zakończył się 9 stycznia 2000 roku; kolejne wybory jednak nigdy się nie odbyły.

W maju 1999 roku zorganizował nieuznane przez władze wybory prezydenckie, a w 3 miesiące później ogłosił koniec kadencji Alaksandra Łukaszenki. Zaginął bez wieści, ostatni raz był widziany w Mińsku 16 września 1999 roku razem z Anatolem Krasouskim. 21 stycznia 2003 roku władze umorzyły śledztwo w jego sprawie.

Przypisy