Wiktor Coj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiktor Coj
Russia stamp V.Tsoi 1999 2r.jpg
Rosyjski znaczek pocztowy z 1999 r.
Imię i nazwisko Виктор Робертович Цой
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1962
Leningrad, ZSRR
Data i miejsce śmierci 15 sierpnia 1990
Tukums, ZSRR
Instrument gitara
Gatunek rock, nowa fala, Post punk
Zawód śpiewak, kompozytor
Aktywność 1979–1990
Wytwórnia płytowa Antrop, Melodiya
Zespół
Kino
Grób Wiktora Coja w Petersburgu

Wiktor Robertowicz Coj (ros. Виктор Робертович Цой , kor. 빅토르 초이; ur. 21 czerwca 1962 w Leningradzie, zm. 15 sierpnia 1990 pod Tukums) - kultowy radziecki rockman lat 80. XX w., założyciel i lider grupy Kino.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wiktor Coj był jedynym synem koreańskiego inżyniera, Roberta Maksymowicza, i Walentyny Wasiliewnej, nauczycielki. W roku 1985 poślubił Mariannę Coj, z którą miał syna Aleksandra "Saszę".

W 1982 roku wydał pierwszy album "45", który został nagrany z pomocą Borysa Grebenszczikowa, założyciela grupy Akwarium i jednego z pionierów rosyjskiego rocka[1][martwy link]. Po ukazaniu się tego i następnego albumu, zatytułowanego "46", Coj zyskał ogólnokrajową sławę. W wieku 21 roku (czyli w 1983 r.) wykręcił się od służby w wojsku dzięki symulacji obłędu, spędził półtora mięsiąca w szpitalu psychiatrycznym i otrzymał tzw. „biały bilet”[2][3]. Do śmierci Coja w 1990 roku jego grupa Kino wydała w sumie 7 albumów studyjnych[4].

Coj wystąpił w kilku filmach, z których najsłynniejsze to "Assa" oraz "Igła".

Śmierć i następstwa[edytuj | edytuj kod]

Wiktor Coj przebywał na terenie ŁSSR, gdzie nagrywał materiały na swoją nową płytę. Wracając 15 sierpnia 1990 roku do Leningradu trasą Sloka - Talsi, w pobliżu miejscowości Tukums, Coj poniósł śmierć w wypadku samochodowym. Przyczyną kolizji było prawdopodobnie zmęczenie rosyjskiego muzyka i zaśnięcie za kierownicą. Stwierdzono, że w ciągu 48 godzin przed wypadkiem, nie spożywał alkoholu. Materiały, które Rosjanin nagrywał na terenach dzisiejszej Łotwy zostały umieszczone na ostatniej, żałobnej płycie zespołu. Album ten odniósł wielki sukces w ZSRR, a Wiktor Coj został okrzyknięty legendą i najważniejszym symbolem radzieckiego undergroundu[5].

Twórczość Coja i polityka[edytuj | edytuj kod]

Coj starał się trzymać z dala od polityki[5], ale był członkiem Leningradzkiego Rock Klubu. Po Pieriestrojce rozeszło się powiedzonko: „Leningradzki Rock Klub(ros.) rozwalił Związek Radziecki”[6]. We współczesnej Rosji Coj został oskarżony o szpiegostwo na rzecz USA. W kwietniu 2014 roku jeden z czołowych rosyjskich polityków Jewgienij Fiodorow opublikował nagranie wideo[7], w którym twierdzi, że piosenki zwerbowanego przez CIA agenta Wiktora Coja i zespołu "Kino" były pisane w Hollywood, a ich celem było "zlikwidowanie ZSRR"[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Informacje na temat Wiktora Coja na stronie Личность
  2. Тимур Нусимбеков: ВИКТОР ЦОЙ. ЛЕГЕНДА О ПОСЛЕДНЕМ ГЕРОЕ (ros.). arba.ru (wersja internetowa republikańskiego czasopisma społecznego Randewu, Алма-Ата), 6 март, 2003 (6 marca 2003 roku), Авторский проект Аэлиты Жумаевой и Дмитрия Пак при поддержке Марата Гельмана [dostęp 2014-09-04].
  3. В.Цой и группа КИНО - "Транквилизатор" (ros.). Время Z. (Akredytowane w Radzie Najwyższej Ukrainy czasopismo dla elity intelektualnej społeczeństwa) [dostęp 2014-09-04].
  4. http://www.kinoshnik.net/official/ Oficjalna dyskografia (ros.)
  5. 5,0 5,1 Beata Zieniewicz: AU, Zwuki Mu, Kino, Noize MC, Barto – wyższy stopień wtajemniczenia (pol.). Głos Rosji, 4 czerwca 2013, 14:48.
  6. Юлия Идлис, Евгений Коган, Катя Щербакова. Рок в лицах. Члены Ленинградского рок-клуба — о том, как наступала эпоха перемен. „Russkij Reportior”. 18 (196), s. 47, 12-19 мая 2011. Москва: ЗАО «Группа Эксперт» (ros.). [dostęp 2014-09-06]. 
  7. Евгения Скибина: Единоросс назвал Цоя агентом ЦРУ, которому песни писали в Голливуде (ros.). Moskowskij Komsomolec, 16 апреля 2014 в 08:41. [dostęp 2014-09-12].
  8. Przyjaciele, zdrajcy i "sekta z Majdanu" - rosyjskie media pilnie śledzą, kto ma "krew na rękach" (pol.). TVN24, 18 sierpnia 2014, 18:28. [dostęp 2014-09-06].