Wiktor Pinczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiktor Pinczuk
Wiktor Pinczuk
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1960
Kijów
Zawód przedsiębiorca, polityk
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wiktor Mychajłowycz Pinczuk, ukr. Віктор Михайлович Пінчук (ur. 14 grudnia 1960 w Kijowie[1]) – ukraiński przedsiębiorca, filantrop i polityk żydowskiego pochodzenia[2][3], założyciel koncernu Interpipe Group. Zięć Łeonida Kuczmy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1983 ukończył Dniepropetrowski Instytut Metalurgiczny, uzyskał później stopień kandydata nauk[1]. Do 1983 pracował na macierzystej uczelni, później w instytucie przemysłowym[1].

W 1990 założył prywatne przedsiębiorstwo Interpajp, które stopniowo rozrastało się, przekształcając się w grupę Iterpipe, działającą na rynku gazowym, a także m.in. w branży mediów i finansów[1][4]. Już w latach 90. stał się jednym z najbardziej wpływowych ukraińskich oligarchów[5].

Wiktor Pinczuk angażował się przez kilka lat w działalność polityczną. Pełnił funkcję doradcy prezydenta i członka rady ds. przedsiębiorczości przy gabinecie ministrów. W latach 1998–2006 przez dwie kadencje sprawował mandat posła do Rady Najwyższej, wybierany był z jednego z okręgów obwodu dniepropetrowskiego jako kandydat niezależny. Przez kilka lat wchodził w skład władz krajowych partii Trudowa Ukrajina[6]. Po odejściu teścia z urzędu prezydenta i po pomarańczowej rewolucji utracił część wpływów i majątku, unieważniona została wówczas prywatyzacja kombinatu Kryworiżstal, w której brał udział jako jeden z inwestorów[1]. Pozostał jednak jednym z najbogatszych Ukraińców – w 2014 magazyn „Forbes” wartość aktywów kontrolowanych przez Wiktora Pinczuka wyceniał na kwotę 3 miliardów USD, co plasowało go na 2. miejscu w kraju[7].

Stał się także jednym z najaktywniejszych ukraińskich filantropów[2]. Założył fundację swojego imienia, przeznaczającą środki m.in. na zwalczanie HIV i AIDS, sponsorował także m.in. masowe bezpłatne koncerty[1]. W grudniu 2013 publicznie poparł antyrządowe protesty w ramach Euromajdanu[8].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wiktor Pinczuk dwukrotnie zawierał związki małżeńskiej – jego drugą żoną została Ołena Pinczuk, córka Łeonida Kuczmy. Z obu małżeństw ma czwórkę dzieci[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Пинчук Виктор Михайлович (ros.). [dostęp 2014-11-11].
  2. 2,0 2,1 Jews occupy top 3 places on Ukrainian list of philanthropists (ang.). jta.org, 6 lutego 2013. [dostęp 2014-11-11].
  3. Victor Pinchuk, oligarque philanthrope (fr.). lefigaro.fr, 27 października 2009. [dostęp 2014-11-11].
  4. Виктор Пинчук (ros.). korrespondent.net. [dostęp 2014-11-11].
  5. Пинчук Виктор Михайлович: Биография (ros.). civicua.org. [dostęp 2014-11-11].
  6. Nota biograficzna na stronie dovidka.com.ua (ukr.). [dostęp 2014-11-11].
  7. Виктор Пинчук (ros.). forbes.ua. [dostęp 2014-11-11].
  8. Пінчук підтримав Євромайдан та прагнення народу до захисту власної гідності (ukr.). tsn.ua, 12 grudnia 2013. [dostęp 2014-11-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]