Woodes Rogers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Woodes Rogers
Rogers,Woodes.jpg
Obraz Williama Hogartha, na którym Woodes Rogers otrzymuje od swojego syna mapę wyspy New Providence
Data i miejsce urodzenia ok. 1679
Poole (prawdopodobnie)
Data i miejsce śmierci 15 lipca 1732
Nassau
Gubernator Bahamów
Okres urzędowania od 6 stycznia 1718
do czerwca 1721
Poprzednik nowy urząd
Następca George Phenney
Gubernator Bahamów
Okres urzędowania od 22 października 1728
do 15 lipca 1732
Poprzednik George Phenney
Następca Richard Thompson (p.o.)

Woodes Rogersbrytyjski gubernator Bahamów, a wcześniej korsarz w służbie brytyjskiej ur. około roku 1679, zm. w Nassau w 1732 r.

Bahamska wyspa New Providence stała się w XVII wieku nominalnie stolicą archipelagu, a jej ośrodkiem (i jednocześnie schronieniem dla piratów) niewielkie miasteczko, w roku 1695 nazwane przez holenderskich kupców Nassau. Od lat 1680., tj. w okresie wojny brytyjsko-hiszpańskiej Nassau, ze względu na dogodne kotwicowisko w zatoce, stało się ośrodkiem działania kaprów brytyjskich, ale rajdy floty hiszpańskiej w latach 1703-1706 uczyniły bazę bezużyteczną. Gdy jednak zawarty został traktat pokojowy piraci wrócili. Jako pierwszy zjawił się Henry Jennings w roku 1716, a za nim osławiony Edward Teach, Charles Vane, Jack Rackam, Benjamin Hornigold i ponad pięciuset innych morskich rozbójników.

Jednym z bardziej znanych kaprów brytyjskich był Woodes Rogers, wsławiony m.in. najazdem łupieżczym na hiszpańskie miasto Guayaquil w Ekwadorze. Po wojnie wrócił do Anglii i pracy w Admiralicji Gdy do dalekiego Londynu dotarły wieści o odrodzeniu się pirackiej bazy, rząd brytyjski zdecydował się podjąć zdecydowane działania i mianował gubernatorem Bahamów Rogersa jako człowieka, który na problemie piractwa znał się najlepiej.

W lipcu 1718 roku trzy okręty wojenne Rogersa weszły do zatoki w Nassau. Wielu piratów zdołało uciec (Charles Vane dodatkowo ostrzelał okręt flagowy gubernatora), wielu jednak (jak Jennings i Hornigold) skorzystało z amnestii ogłoszonej przez Rogersa i zeszło z drogi przestępstwa. Wkrótce gubernator mianował Horrigolda swym zastępcą i głównym łowcą piratów, co już w grudniu zaowocowało masowymi wyrokami śmierci.

Bez piratów, którzy sprzedawali tu swe łupy, Nassau zeszło do roli ubogiej osady rybackiej, mimo wysiłków gubernatora Rogersa. Dopiero budowa portu i fortyfikacji oraz sprowadzenie na New Providence kilkutysięcznego garnizonu poprawiło byt miasteczka. Nigdy już jednak (aż po gwałtowny rozwój turystyki w XX wieku) nie osiągnęło takiego bogactwa jak w latach 1716-1718.

Rogers zmarł w Nassau w roku 1732.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]