Wywrót (leśnictwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Typowy przypadek wywrotu całkowitego, pojedynczego
Liczne wywroty świerkowe: grupowe, widoczne wywroty podparte
Wywrót całkowity, grupowy. W napływach korzeniowych świerka widoczny znacznie cieńszy grab.

Wywrót, wykrot, wiatrowałdrzewo z naderwanym korzeniem, lub całkowicie wywrócone w wyniku działania wiatru, rzadziej w wyniku okiści i deszczu.

Najczęściej wywrotami są drzewa z płytkim systemem korzeniowym. Drzewa z systemem palowym częściej się łamią, powodując wiatrołomy. Przy silnie nasiąkniętej glebie i bocznym wychyleniu środka ciężkości pnia i korony drzewa może dojść do wywrotu nawet przy niewielkim wietrze. W takich warunkach przewracają się również drzewa zwykle odporne na wywracanie (np. sosna zwyczajna).
Wywroty dzielą się na:

  • całkowite – gdy pień drzewa wraz z koroną leży na ziemi
  • częściowe – gdy karpa jest wyraźnie naderwana
    • zwykłe – jeżeli pień lub korona nie opiera się o inne drzewo
    • podparty (zawieszony) – gdy pień lub korona opiera się o inne drzewo

oraz:

  • pojedyncze – jeżeli wywrót dotyczy tylko jednego drzewa
  • grupowe – kiedy wywrócone są również drzewa sąsiednie, a ich system korzeniowy jest silnie spleciony i tworzy wrażenie jednej wielkiej karpy

Zobacz też [edytuj]

Commons in image icon.svg