Yang Zhu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Yang.
Yang Zhu
Chińskie nazwisko i imię
Hanyu pinyin Yáng Zhū
Wade-Giles Yang Chu
Zn. tradycyjne 楊朱
Zn. uproszczone 杨朱

Yang Zhu (IV wiek p.n.e.) – starożytny chiński filozof, naturalista, zwolennik skrajnego indywidualizmu i egoizmu etycznego[1].

Nie pozostawił po sobie żadnych prac i jego poglądy znane są jedynie z przykładów przytoczonych w dziełach późniejszych filozofów, być może w wielu miejscach znacznie zniekształconych i ubarwionych. Mencjusz, skądinąd zaciekły krytyk Yang Zhu, scharakteryzował jego filozofię pisząc, że gdyby dla ocalenia ludzkości miał poświęcić się wyrywając sobie tylko jeden włos, nie zrobiłby tego[2]. Mencjusz określił filozofię Yanga terminem weiwo (为我), czyli „dla mnie”[3]. Poświęcony Yang Zhu rozdział w traktacie Liezi przedstawia go jako bezwzględnego hedonistę[4].

Filozofia Yang Zhu uważana jest za wcześniejszą od taoizmu[5] i zdaniem niektórych badaczy (m.in. Feng Youlana) wywarła nań znaczny wpływ[6].

Przypisy

  1. Yang Zhu (ang.). britannica.com. [dostęp 2010-12-16].
  2. Tang Yi-jie, Li Zhen, George F. McLean: Man and nature: the Chinese tradition and the future. Lanham: University Press of America, 1989, s. 158. ISBN 0-8191-7412-2.
  3. Bryan William Van Norden: Virtue ethics and consequentialism in early Chinese philosophy. Cambridge: Cambridge University Press, 2007, s. 204. ISBN 0521867355.
  4. P.J. Ivanhoe, Bryan William Van Norden: Readings in classical Chinese philosophy. Indianapolis: Hackett Publishing Company, Inc., 2005, s. 370. ISBN 0-87220-780-3.
  5. Kathleen Kuiper: The Culture of China. New York: Britannica Educational Publishing, 2011, s. 104. ISBN 978-161530-182-6.
  6. Erica Fox Brindley: Individualism in Early China: Human Agency and the Self in Thought and Politics. University of Hawai'i Press, 2010, s. 71. ISBN 978-0-8248-3386-2.