Ławrientij Kartweliszwili

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
L I Lavrentiev Kartvelishvili.jpg

Ławrientij Iosifowicz Kartweliszwili (gruz. ლავრენტი იოსების ძე ქართველიშვილი, Lawrenti Iosebis dze Kartweliszwili; ur. 28 kwietnia 1890 we wsi Ianeti w rejonie Tbilisi, zm. 22 sierpnia 1938 w Moskwie) – radziecki i gruziński polityk, I sekretarz KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Gruzji w latach 1923-1928, przewodniczący Centralnego Komitetu Wykonawczego Gruzińskiej SRR w latach 1927-1928, przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych Gruzińskiej SRR w latach 1927-1929, I sekretarz Komunistycznej Partii Gruzji w 1931.

Od 1905 związany z ruchem rewolucyjnym, 1910 wstąpił do SDPRR, 1911-1914 studiował w Instytucie handlowym w Kijowie, 1915-1916 działacz bolszewicki w Saratowie, po rewolucji październikowej organizował władzę bolszewicką na Ukrainie, przewodniczący rejonowego komitetu SDPRR(b) w Kijowie, VII-X 1918 członek KC KP(b)U, XI 1918 – IV 1919 członek komitetu rewolucyjnego i podziemnego komitetu obwodowego i miejskiego KP(b)U w Odessie, IV-VIII 1919 sekretarz Komitetu Obwodowego KP(b)U w Odessie, następnie członek Wojskowej Rady Rewolucyjnej Południowej Grupy Wojsk 12 Armii, 1920 kierownik wydziału organizacyjnego Komitetu Obwodowego w Odessie i redaktor gazety "Kommunist", 1921-1923 sekretarz Gubernialnego Komitetu WKP(b)U w Kijowie, 1923-1928 I sekretarz KC KP(b)G, II sekretarz Krajowego Komitetu WKP(b) Zakaukazia, 1927-1929 przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych Gruzińskiej SRR. 1929-1931 szef Zarządu Politycznego Ukraińskiego Okręgu Wojskowego, II sekretarz KC KP(b)U. Od 11 września do 14 listopada 1931 I sekretarz Komunistycznej Partii Gruzji. 1931-1933 I sekretarz Krajowego Komitetu WKP(b) Syberii Zachodniej, a 1933-1936 na Dalekim Wschodzie. Od 28 grudnia 1936 do 14 lipca 1937 I sekretarz Komitetu Obwodowego WKP(b) na Krymie. Od 1930 kandydat na członka, a od 1934 członek KC WKP(b). 29 czerwca 1937 został aresztowany przez NKWD na wniosek Pawła Postyszewa, oskarżony o szpiegostwo na rzecz Niemiec, Japonii, W. Brytanii i innych mocarstw zagranicznych, udział w spisku w celu obalenia władzy sowieckiej i zabójstwa Stalina, Jeżowa i innych przywódców partii i państwa. Skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR i stracony w Kommunarce.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]