Łukasz Zbonikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łukasz Zbonikowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 lutego 1978
Toruń
Zawód polityk
Alma Mater Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Stanowisko poseł na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji (od 2005)
Partia RS AWS (1997–2002)
PiS (od 2003)
Łukasz Zbonikowski odbierający z rąk przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Wojciecha Hermelińskiego zaświadczenie o wyborze na posła VIII kadencji Sejmu (2015)

Łukasz Zbonikowski (ur. 20 lutego 1978 w Toruniu) – polski polityk, poseł na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem III Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Konopnickiej we Włocławku. Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W latach 1998–2005 był przez dwie kadencje radnym Włocławka.

Był przewodniczącym Niezależnego Zrzeszenia Studentów na UMK w latach 1997–2002 oraz wiceprzewodniczącym Zarządu Krajowego NZS w latach 2001–2003.

Jest prezesem Stowarzyszenia Obrony Spółdzielców, przewodniczącym Stowarzyszenia na Rzecz Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej we Włocławku, honorowym prezesem Niezależnego Zrzeszenia Sportowego.

W latach 1997–2002 należał do Ruchu Społecznego AWS. W 2003 wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości. Został prezesem zarządu okręgu toruńsko-włocławskiego tej partii.

W 2005 z listy Prawa i Sprawiedliwości został wybrany na posła V kadencji w okręgu toruńskim. W 2007 w wyborach parlamentarnych po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 28 830 głosów. Został członkiem sejmowej Komisji Infrastruktury oraz Komisji Ustawodawczej. W listopadzie 2010 cypryjski sąd zasądził od niego solidarnie z Karolem Karskim odszkodowanie za zniszczenie wózków golfowych, do czego miało dojść w trakcie służbowego wyjazdu parlamentarzystów na Cypr w listopadzie 2008[1]. Po nagłośnieniu wydarzenia przez media ujawniono również, iż w 1999 polityk prowadził samochód, mając 0,8 promila alkoholu we krwi, co stanowiło wówczas wykroczenie[2].

W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 17 327 głosów[3]. Został wówczas członkiem Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka[4].

17 września 2015 został zawieszony w prawach członka Prawa i Sprawiedliwości przez prezesa Jarosława Kaczyńskiego w związku z doniesieniami złożonymi do prokuratur rejonowych w Chełmnie i Włocławku dotyczącymi jego życia osobistego. Tego samego dnia ogłosił rezygnację z członkostwa w partii, jednak ostatecznie jej nie złożył i podtrzymał decyzję o kandydowaniu z listy PiS w wyborach do Sejmu w 2015[5]. W wyborach tych uzyskał ponownie mandat poselski, otrzymując 8949 głosów[6]. Został dopuszczony przez Jarosława Kaczyńskiego do klubu parlamentarnego PiS[7], a 8 czerwca 2016 przywrócono go w prawach członka partii[8].

We wrześniu 2016 jego żona Monika Zbonikowska wystąpiła o wyrażenie zgody przez Sejm na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej w związku z naruszeniem jej nietykalności osobistej. 13 grudnia 2016 Komisja Regulaminowa, Spraw Poselskich i Immunitetowych zarekomendowała Sejmowi przyjęcie wniosku o uchylenie mu immunitetu[9]. Tego samego dnia Łukasz Zbonikowski sam zrzekł się immunitetu[10]. W sierpniu 2017 w Sądzie Rejonowym w Chełmnie rozpoczął się jego proces karny z oskarżenia prywatnego żony, która twierdziła, że we wrześniu 2015 i lipcu 2016 użył wobec niej przemocy fizycznej[11]. W styczniu 2018 Sąd Rejonowy w Chełmnie uniewinnił go od jednego z tych czynów, a w drugim przypadku uznał, że polityk dopuścił się naruszenia nietykalności cielesnej żony poprzez szarpanie, i warunkowo umorzył postępowanie[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Posłowie PiS zapłacą za zniszczone wózki hotelowe?. gazeta.pl, 26 stycznia 2011. [dostęp 2015-06-01].
  2. Zbonikowski był ukarany za jazdę po alkoholu. gazeta.pl, 22 grudnia 2008. [dostęp 2015-09-02].
  3. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-01].
  4. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka. sejm.gov.pl. [dostęp 2015-09-02].
  5. Karol Dolecki, Tomasz Ciechoński. Z PiS, bez PiS. „Gazeta Wyborcza”, s. 12, 18 września 2015. 
  6. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  7. Mariusz Janicki, Wiesław Władyka. Rok prawdy. „Polityka”, s. 17, 1–12 stycznia 2015. 
  8. Poseł Łukasz Zbonikowski ponownie w PiS. parlamentarny.pl, 10 czerwca 2016. [dostęp 2016-06-10].
  9. Komisja Regulaminowa, Spraw Poselskich i Immunitetowych. Zapis przebiegu posiedzenia komisji. 13-12-2016. sejm.gov.pl. [dostęp 2017-04-06].
  10. Tomasz Ciechoński, Agata Kondzińska: Łukasz Zbonikowski zrzekł się immunitetu. „Obronię niewinność w sądzie”. wyborcza.pl, 13 grudnia 2016. [dostęp 2017-04-06].
  11. Zbonikowski przed sądem. „Gazeta Wyborcza”, s. 3, 31 sierpnia 2017. 
  12. Jest wyrok w głośnym procesie posła PiS Łukasza Zbonikowskiego. rmf24.pl, 23 stycznia 2018. [dostęp 2018-03-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]