Łukasz Zbonikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łukasz Zbonikowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 lutego 1978
Toruń
Zawód polityk, samorządowiec
Alma Mater Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Stanowisko poseł na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji (od 2005)
Partia RS AWS (1997–2002)
PiS (od 2003)
Łukasz Zbonikowski odbierający z rąk przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Wojciecha Hermelińskiego zaświadczenie o wyborze na posła VIII kadencji Sejmu (2015)

Łukasz Zbonikowski (ur. 20 lutego 1978 w Toruniu) – polski polityk i samorządowiec, z wykształcenia prawnik, poseł na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem III Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Konopnickiej we Włocławku. W 2005 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W latach 1998–2005 był przez dwie kadencje radnym Włocławka.

Był przewodniczącym Niezależnego Zrzeszenia Studentów na UMK w latach 1997–2002 oraz wiceprzewodniczącym Zarządu Krajowego NZS w latach 2001–2003. Został prezesem Stowarzyszenia Obrony Spółdzielców, przewodniczącym Stowarzyszenia na Rzecz Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej we Włocławku, honorowym prezesem Niezależnego Zrzeszenia Sportowego.

W latach 1997–2002 należał do Ruchu Społecznego AWS. W 2003 wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości. Został prezesem zarządu okręgu toruńsko-włocławskiego tej partii.

W 2005 z listy Prawa i Sprawiedliwości został wybrany na posła V kadencji w okręgu toruńskim. W 2007 w wyborach parlamentarnych po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 28 830 głosów. Został członkiem sejmowej Komisji Infrastruktury oraz Komisji Ustawodawczej. W listopadzie 2010 cypryjski sąd zasądził od niego solidarnie z Karolem Karskim odszkodowanie za zniszczenie wózków golfowych, do czego miało dojść w trakcie służbowego wyjazdu parlamentarzystów na Cypr w listopadzie 2008[1]. Po nagłośnieniu wydarzenia przez media ujawniono również, iż w 1999 polityk prowadził samochód, mając 0,8 promila alkoholu we krwi, co stanowiło wówczas wykroczenie[2]. W wyborach samorządowych w 2010 został kandydatem PiS na prezydenta Włocławka[3]. W pierwszej turze uzyskał 30,78% poparcia, a w drugiej – 38,75%, przegrywając z ubiegającym się o reelekcję Andrzejem Pałuckim[4].

W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 17 327 głosów[5]. Został wówczas członkiem Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka[6].

17 września 2015 został zawieszony w prawach członka Prawa i Sprawiedliwości przez prezesa Jarosława Kaczyńskiego w związku z doniesieniami złożonymi do prokuratur rejonowych w Chełmnie i Włocławku dotyczącymi jego życia osobistego. Tego samego dnia ogłosił rezygnację z członkostwa w partii, jednak ostatecznie jej nie złożył i podtrzymał decyzję o kandydowaniu z listy PiS w wyborach do Sejmu w 2015[7]. W wyborach tych uzyskał ponownie mandat poselski, otrzymując 8949 głosów[8]. Został dopuszczony przez Jarosława Kaczyńskiego do klubu parlamentarnego PiS[9], a 8 czerwca 2016 przywrócono go w prawach członka partii[10].

We wrześniu 2016 jego żona Monika Zbonikowska wystąpiła o wyrażenie zgody przez Sejm na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej w związku z naruszeniem jej nietykalności osobistej. 13 grudnia 2016 Komisja Regulaminowa, Spraw Poselskich i Immunitetowych zarekomendowała Sejmowi przyjęcie wniosku o uchylenie mu immunitetu[11]. Tego samego dnia Łukasz Zbonikowski sam zrzekł się immunitetu[12]. W sierpniu 2017 w Sądzie Rejonowym w Chełmnie rozpoczął się jego proces karny z oskarżenia prywatnego żony, która twierdziła, że we wrześniu 2015 i lipcu 2016 użył wobec niej przemocy fizycznej[13]. W styczniu 2018 Sąd Rejonowy w Chełmnie uniewinnił go od jednego z tych czynów, a w drugim przypadku uznał, że polityk dopuścił się naruszenia nietykalności cielesnej żony poprzez szarpanie, i warunkowo umorzył postępowanie[14]. W sierpniu 2018 Sąd Okręgowy w Toruniu w postępowaniu odwoławczym zmienił ten wyrok – uznał, że oba czyny cechują się znikomą społeczną szkodliwości, i postępowanie w sprawie prawomocnie umorzył[15].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Posłowie PiS zapłacą za zniszczone wózki hotelowe?. gazeta.pl, 26 stycznia 2011. [dostęp 2015-06-01].
  2. Zbonikowski był ukarany za jazdę po alkoholu. gazeta.pl, 22 grudnia 2008. [dostęp 2015-09-02].
  3. Kandydaci na prezydenta Włocławka zarejestrowani!. pomorska.pl, 28 października 2010. [dostęp 2018-10-06].
  4. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2018-10-06].
  5. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-01].
  6. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka. sejm.gov.pl. [dostęp 2015-09-02].
  7. Karol Dolecki, Tomasz Ciechoński. Z PiS, bez PiS. „Gazeta Wyborcza”, s. 12, 18 września 2015. 
  8. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  9. Mariusz Janicki, Wiesław Władyka. Rok prawdy. „Polityka”, s. 17, 1–12 stycznia 2015. 
  10. Poseł Łukasz Zbonikowski ponownie w PiS. parlamentarny.pl, 10 czerwca 2016. [dostęp 2016-06-10].
  11. Komisja Regulaminowa, Spraw Poselskich i Immunitetowych. Zapis przebiegu posiedzenia komisji. 13-12-2016. sejm.gov.pl. [dostęp 2017-04-06].
  12. Tomasz Ciechoński, Agata Kondzińska: Łukasz Zbonikowski zrzekł się immunitetu. „Obronię niewinność w sądzie”. wyborcza.pl, 13 grudnia 2016. [dostęp 2017-04-06].
  13. Zbonikowski przed sądem. „Gazeta Wyborcza”, s. 3, 31 sierpnia 2017. 
  14. Jest wyrok w głośnym procesie posła PiS Łukasza Zbonikowskiego. rmf24.pl, 23 stycznia 2018. [dostęp 2018-03-18].
  15. Tomasz Ciechoński: Wyrok: Poseł PiS szarpał żonę, ale nieszkodliwie. wyborcza.pl, 7 sierpnia 2018. [dostęp 2018-08-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]