Łukoil
 | |
 siedziba Łukoil w Moskwie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miasto wydzielone | |
| Data powstania |
1991 |
| Dyrektor | |
Położenie na mapie Moskwy  | |
Położenie na mapie Rosji  | |
 55°46′00,1″N 37°38′10,0″E/55,766694 37,636111 | |
| Strona internetowa | |
Łukoil, Lukoil, ŁUKoil, właściwie OAO Nieftianaja kompanija „ŁUKOJŁ” (ros. ПАО «Нефтяная компания „Лукойл“») – drugie pod względem wielkości rosyjskie przedsiębiorstwo naftowe.
Powstało w 1991 roku z połączenia trzech zakładów państwowych: „Łangiepasnieftiegaz”, „Urajnieftiegaz” i „Kogałymnieftiegaz”. Ich nazwy pochodziły od miast w zachodniej Syberii: Łangiepas, Uraj i Kogałym. Pierwotnie przedsiębiorstwo nazywało się „ŁangiepasUrajKogałymnieft (ŁUKOJŁ)” (ЛангепасУрайКогалымнефть (ЛУКОЙЛ)). W 1993 przedsiębiorstwo przekształcono w spółkę akcyjną (OAO, „otwarte towarzystwo akcyjne”) pod obecną nazwą. Skrótowiec „ŁUKoil” powstał z pierwszych liter połączonych jednostek oraz angielskiego słowa oil („ropa naftowa”)[1].
W roku 2006 Łukoil wyprodukował ponad 95 milionów ton ropy naftowej i wydobył 13 miliardów metrów sześciennych gazu ziemnego. 16 kwietnia 2007 wartość giełdowa spółki wyniosła 73 miliardy dolarów. Przedsiębiorstwo zatrudnia ponad 100 tysięcy pracowników. W Polsce posiadało 116 stacji paliw, poprzednio funkcjonujących pod marką Jet, w większości zakupionych od amerykańskiego koncernu ConocoPhillips, wycofującego się z europejskiego rynku detalicznego[2].
W roku 2002 Łukoil, w konsorcjum z brytyjskim Rotch Energy, bezskutecznie dążył do przejęcia gdańskiego Lotosu, jednak Rotch Energy ostatecznie utworzył konsorcjum z PKN Orlen, a przetarg prywatyzacyjny został unieważniony przez Ministerstwo Skarbu Państwa. Łukoil był także konkurentem Orlenu do przejęcia litewskiej rafinerii w Możejkach w latach 2005–2006. Jesienią 2009 roku prezes Łukoilu ogłosił wycofanie koncernu z planów dynamicznej rozbudowy sieci stacji i budowy terminalu paliwowego w Polsce. Powodem zamrożenia inwestycji miało być negatywne nastawienie Polaków do rosyjskiego biznesu[3].
Łukoil wydobywa ropę naftową w Rosji, Azerbejdżanie, Kazachstanie, Egipcie i Iraku. Swoje stacje paliw posiada w 17 państwach na świecie, w tym w Stanach Zjednoczonych[4].
Do koncernu należy linia lotnicza Łukojł-Awia[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Как создавался ЛУКОЙЛ. Коммерсантъ, 23.07.2004. [dostęp 2026-10-11]. (ros.).
- ↑ Łukoil wychodzi z Polski. bankier.pl, 5.02.2016. [dostęp 2026-10-11].
- ↑ Michał Duszczyk: Łukoil zamraża inwestycje na polskim rynku. Gazeta Prawna, 14.10.2009. [dostęp 2026-10-11].
- ↑ Lukoil web site: General Information. Lukoil.com. [dostęp 2026-10-11]. (ang.).
- ↑ Авиакомпания ЛУКОЙЛ-АВИА. aviateka.ru. [dostęp 2026-10-11]. (ros.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Witryna internetowa Lukoil (ang.)
