PKN Orlen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polski Koncern Naftowy
Orlen SA
Polski Koncern NaftowyOrlen SA
Siedziba PKN Orlen SA w Płocku
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia 7 września 1999
Państwo  Polska
Siedziba ul. Chemików 7
09-411 Płock
Numer KRS 0000028860
Prezes Wojciech Jasiński[1]
Ważni pracownicy Sławomir Jędrzejczyk i Mirosław Kochalski – wiceprezesi zarządu
Akcjonariusze/
udziałowcy
Skarb Państwa (27,52%)
ING OFE (9,12%)
Aviva OFE (7,95%)
Branża rafineria
Produkty produkty ropopochodne
Zatrudnienie 22 040 (2010)[2]
Przychody 52,867 mld PLN (2006)[2]
Dochód 2,06 mld PLN (2006)[2]
Kapitał zakładowy 534 636 326,25 PLN[3]
ISIN

PLPKN0000018

Symbol akcji PKN
Położenie na mapie Płocka
Mapa lokalizacyjna Płocka
Polski Koncern NaftowyOrlen SA
Polski Koncern Naftowy
Orlen SA
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Polski Koncern NaftowyOrlen SA
Polski Koncern Naftowy
Orlen SA
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Polski Koncern NaftowyOrlen SA
Polski Koncern Naftowy
Orlen SA
Ziemia52°35′13,9″N 19°39′10,8″E/52,587194 19,653000
Strona internetowa
Mazowieckie Zakłady Rafineryjne i Petrochemiczne w Płocku, lata 70.
Stacja benzynowa CPN w Modlinie, lata 70.

Polski Koncern Naftowy Orlen Spółka Akcyjna (PKN „Orlen”) (GPW: PKN) – polski koncern paliwowo-energetyczny, lider wśród przedsiębiorstw petrochemicznych w Europie środkowo-wschodniej. Jedyny koncern w Polsce zajmujący się produkcją polimerów oraz monomerów. Główny producent produktów petrochemicznych w Czechach. Obecnie zatrudniający ponad 20 000 pracowników[4].

Właściciel sześciu rafinerii: w Płocku, Trzebini, Jedliczu na terenie Polski, w Litvínovie i Kralupach na terenie Czech oraz w Możejkach na Litwie. Łączne moce przerobowe rafinerii w 2015 r. wyniosły 35,2 GWe (16,2 GWe obiekty w Polsce, 8,7 GWe w Czechach i 10,2 GWe na Litwie)[5]. W 2015 r. wykorzystanie mocy przerobowych wyniosło ogółem 90%. Jako jedyne polskie przedsiębiorstwo notowane w rankingu Fortune 500 (297 pozycja, największym przedsiębiorstwem na świecie został brytyjsko – holenderski Shell)[6].

W 2015 r. przychody przedsiębiorstwa wyniosły 88,336 mld zł, same przychody związane ze sprzedażą paliw do klientów indywidualnych i instytucjonalnych wyniosły 31,122 mld zł, zaś w 2014 r. przychody przedsiębiorstwa wyniosły 106,832 mld zł[7].

Historia[edytuj kod]

W lipcu 1944 r. utworzona została instytucja, której zadaniem było zabezpieczenie infrastruktury naftowej zniszczonej w wyniku długotrwałych działań wojennych oraz okupacyjnych i rozpoczęcie działalności dystrybucyjnej. W październiku tego samego roku utworzono, w którym powstałej organizacji nadano nazwę Polski Monopol Naftowy, po czym jeszcze tego samego miesiąca została zmieniona na Państwowe Biuro Sprzedaży Produktów Naftowych. 3 grudnia 1945 roku utworzone zostało przedsiębiorstwo pod nazwą „Centrala Produktów Przemysłowych” i od tamtej pory przedsiębiorstwo funkcjonowało pod tą nazwą. W roku 1945 nazwę zmieniono na Centralny Zarząd Obrotu Produktami Naftowymi „CPN”. W roku 1958 przedsiębiorstwo powróciło do wcześniejszej firmy, którą połączono ze skrótem „CPN” – Centrala Produktów Naftowych „CPN”, a w grudniu 1995 roku została przekształcona w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa.

W maju 1998 r. Rada Ministrów podjęła decyzję o utworzeniu koncernu naftowego. Miał on powstać w wyniku połączenia Centrali Produktów Naftowych CPN SA oraz Petrochemii Płock SA. Działania dotyczące utworzenia nowego podmiotu zostały sformalizowane 7 września 1999, kiedy to przyjął nazwę Polski Koncern Naftowy SA. 3 kwietnia 2000 Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy podjęło decyzje o nadaniu spółce nazwy handlowej Orlen.

Realizowane projekty[edytuj kod]

Obecnie realizowany jest projekt budowy dwóch elektrociepłowni gazowo-parowych opartych o kogenerację zlokalizowanych w Płocku oraz Włocławku. W związku z ich powstaniem w 2017 r. planowane jest zwiększenie mocy wytwórczych do 1,5 GWe.
Uruchomienie bloku gazowo-parowego we Włocławku o mocy 463 MWe planowane jest na przełomie 2015 / 2016 r. Całkowity koszt inwestycji szacowany jest na około 14 mld zł. Wykonawcą projektu było konsorcjum General Electric i SNC Lavalin[8].
Moc elektrociepłowni w Płocku wyniesie 596 MWe. Głównym wykonawca przedsięwzięcia jest konsorcjum Siemens. Całkowity koszt inwestycji wyniósł 1,65 mld zł. Uruchomienie obiektu planowane jest na przełom 2017/2018 r.[9]

Blok gazowo-parowy we Włocławku o mocy 463 MWe ma ruszyć na przełomie 2015/2016. Koszt inwestycji to 1,4 mld zł zaś wykonawcą jest konsorcjum General Electric i SNC Lavalin.
[10].

Filary i założenia strategiczne[edytuj kod]

W 2015 r. spółka zrealizowała wszystkie założenia, które zostały przyjęte w planie strategicznym na lata 2014/2017. Swój sukces w 2015 r. spółka niewątpliwie zawdzięcza konsekwencji w działaniu, wysokiej kulturze zarządzania oraz sile finansowej oraz potencjałowi kadry pracowniczej.

Podstawowe filary grupy ORLEN

  1. Budowa wartości
    Za jeden z priorytetowych celów koncern przyjmuje budowę mocnej pozycji na najlepiej rozwiniętych rynkach świata. Ogromna wagę przywiązuje do zaspokojenia potrzeb klientów oraz ich obsłudze na najwyższym poziomie. Niewątpliwie istotną kwestią jest również kwestia doskonalenia się w zakresie pozyskiwania ropy oraz gazu w sposób zrównoważony i korzystny dla środowiska
  2. Siła finansowa
    Celem koncernu systematyczny wzrost wskaźnika DPS, określającego kwotę dywidendy przypadająca na jedną akcję
  3. Ludzie
    Szczególny nacisk kładzie na dbałość o bezpieczeństwo pracowników, odpowiedzialność wobec społeczeństwa, środowiska naturalnego oraz biznesu. Kształtowanie wykwalifikowanej i doświadczonej kadry pracowniczej, inwestycję w badania i rozwój, opracowywanie nowych i udoskonalanie już istniejących technologii pozyskiwania i produkcji paliw.
  4. Inwestycje
    W latach 2014–2017 spółka planuje wydać na działania związane z rozwojem ok. 10,8 mld PLN, z czego w segmencie Downstream 6,4 mld PLN, w segmencie Detal 1,2 mld PLN oraz w segmencie wydobycie 3,2 mld PLN.[11]

Surowce i produkty procesów[edytuj kod]

W procesach produkcyjnych koncern ma na uwadze przede wszystkim dobro klienta i dbałość o środowisko. Dlatego też w procesie produkcji stosowane są najnowocześniejsze technologie związane z pozyskiwaniem i przetwarzaniem surowców. Pozyskiwane surowce odnawialne to woda, powietrze, estry oraz bioetanol, zaś nieodnawialne to ropa naftowa, gaz ziemny oraz surowce pochodzące z grupy tzw. chemikaliów pomocniczych.

Produkty powstające w procesie rafinacji to:

  • produkty paliwowe: benzyny, oleje napędowe lekkie i ciężkie, oleje opałowe, paliwa lotnicze
  • produkty rafineryjne: benzyny lekkie, średnie i ciężkie
  • produkty petrochemiczne: etylen, propylen, paraksylen, kwas tereftalowy, fenol, aceton, benzen, butadien, tlenek etylenu i glikole
  • poliolefiny: polietylen, polipropylen, polichlorek winylu, nawozy i inne (woski, siarka, gips) oraz asfalty, bazy olejowe i nawozy.

W 2015 r. ze sprzedaży olejów napędowych koncern uzyskał przychody w wysokości 37 093 mln zł, a sprzedaży benzyn 21 674 mln zł. Te paliwa okazały się być najbardziej dochodowe. Dane dotyczące przychodów z poszczególnych typów paliw zestawiono w tabeli[12].

Rodzaj paliwa Wartość przychodu (mln zł)
Olej napędowy 37 093
Benzyna 21 674
Ciężki olej opałowy 2860
Paliwo lotnicze (JET-A1) 2000
LPG 1938
Etylen 1577
Olej opałowy lekki ECOTERM 1536
PTA 1532
Propylen 1401
Asfalty 1377

Segmenty działalności[edytuj kod]

Koncern ma obecnie dostęp do dwóch terminali w Gdańsku i Butyndze.

Terminal naftowy PERN w Gdańsku

Prace przy budowie terminalu naftowego rozpoczęły się 21 lutego 2014 roku. Wartość inwestycji to około 412 mln zł, pojemność magazynowa obiektu 375 tys. m³. I etap budowy: budowa sześciu zbiorników na ropę naftową o pojemności 62,5 tys. m³ każdy (łącznie 375 tys. m³.), wraz z infrastrukturą niezbędną do ich obsługi. Realizacja pozwoli na przeładunek, magazynowanie i inne usługi związane z ropą naftową.

II etap budowy: budowa zbiorników o pojemności 325 tys. m³, które będą służyły do magazynowania produktów ropopochodnych, chemikaliów, paliwa lotniczego JET oraz biokomponentów dodawanych do paliw[13].

Terminal naftowy SPM Buoy w Butyndze (Litwa)

Terminal w Butyndze oddany został do użytku w 1999 roku i jest połączony z rafinerią w Możejkach rurociągiem o długości 91,5 km. Rocznie obiekt pozwala na przyjęcie do 12 mln ton ropy[14].

Downstream[edytuj kod]

W tym segmencie koncern prowadzi działalność w związaną rafinacji i przerobu surowców oraz wszystkimi kwestiami towarzyszącymi wydobyciu. Podział segmentu na Produkcję, Sprzedaż, Energetykę, Logistykę, Źródła zaopatrzenia.

Produkcja[edytuj kod]

Spółka posiada rafinerie w Polsce, Czechach oraz na Litwie. W 2015 r. moce przerobowe wyniosły 35,2 GWe. Na terenie Polski zlokalizowane są obecnie trzy rafinerie: w Płocku, Jedliczach oraz Trzebini.

Rafineria w Płocku[edytuj kod]

Zakład produkcyjny PKN ORLEN w Płocku o mocach przerobowych 16,3 mln t/rok jest jednym z największych i najnowocześniejszych zakładów wydobywających surowce petrochemiczne na terenie Europy Środkowo-Wschodniej. Obiekt sklasyfikowany został jako Super-Site. Proces produkcyjny przebiega z wykorzystaniem Instalacji Olefin, o mocach wytwórczych około 700 tys. ton etylenu i około 380 tys. ton propylenu. Modernizacja obiektu rozpoczęła się w 2002 r. i jej wykonawca była firma ABB Lummus. Koszt modernizacji wyniósł 245 mln euro.

Rafinerie w Trzebini oraz Jedliczu[edytuj kod]

Rafinerie w Trzebini oraz Jedliczu, zlokalizowane na południu Polski w 2015 r. zostały połączone i funkcjonują jako ORLEN Południe. Głównym obszarem działania rafinerii są usługi związane z magazynowaniem i dystrybucją paliw, produkcją biokomponentów, baz olejowych, olejów opałowych, a także regeneracją olejów przepracowanych[15].

Sprzedaż[edytuj kod]

W dział sprzedaży wchodzi hurt rafineryjny i hurt petrochemiczny. Rynki polski, litewski oraz czeski sa rynkami macierzystymi.W 2015 r. hurtowa sprzedaż produktów rafineryjnych prowadzona była z krajami: na terenie Polski, Czech, Niemiec, Słowacji, Węgier, Litwy, Łotwy, Estonii, Finlandii i Ukrainy oraz drogą morską do terminali przeładunkowych Europy Zachodniej. W 2015 r. udziały rynkowe utrzymały się na poziomie 59,5% dzięki sprzedaży benzyny i oleju napędowego przez Grupę ORLEN na rynku polskim. Swój sukces na rynku sprzedaży zawdzięcza też bogatemu portfolio produktów rafineryjnych, m.in. benzyny, olej napędowy, paliwo lotnicze, olej opałowy lekki i ciężki oraz szeroką gamę produktów i półproduktów pozapaliwowych[16].

Logistyka[edytuj kod]

Swój sukces koncern niewątpliwie zawdzięcza wysoce rozwiniętej infrastrukturze logistycznej. ORLEN wykorzystuje sieć uzupełniających się elementów infrastruktury: terminali paliw, lądowych i morskich baz przeładunkowych, sieci rurociągów surowcowych. W roku 2015 logistyka produktów w Grupie ORLEN była realizowana za pomocą rurociągów, transportem kolejowym oraz cysternami samochodowymi.W 2015 r. łączna długość wykorzystywanych sieci wyniosła 3753 km, z czego długość sieci w Polsce wyniosła 1880 km, w Czechach 1774 km, zaś na Litwie 91 km. Łączna długość wykorzystywanych rurociągów surowcowych wyniosła 1695 km, zaś rurociągów produkcyjnych 2058 km. W Polsce niemal 53% środków transportu stanowią rurociągi, 26% transportu odbywa się drogą kolejową, zaś 21% cysternami[17].

Źródła zaopatrzenia[edytuj kod]

Ropa naftowa[edytuj kod]

Dostawy surowca realizowane są głównie rurociągiem „Przyjaźń” oraz drogą morską rurociągiem Pomorskim. Grupa ORLEN Lietuva jest zaopatrywana w surowiec przez terminal w Butyndze. W grupie Unipetrol główne kierunki zaopatrzenia w surowiec stanowią południowy odcinek rurociągu „Przyjaźń” dla rafinerii w Litvínovie oraz rurociągi TAL i IKL dla rafinerii w Kralupach. Rafineria w Litvínovie jest też zaopatrywana przez rurociągi TAL i IKL.

PKN ORLEN zapewnia ropę naftową do rafinerii w Płocku oraz trzech rafinerii z Grupy ORLEN zlokalizowanych odpowiednio w Litvínovie i Kralupach w Czechach oraz w Możejkach na Litwie.Zakupy gazu ziemnego opierają się na długoterminowym kontrakcie pomiędzy PKN ORLEN i PGNiG oraz na umowach z dostawcami alternatywnymi. Ponadto Grupa ORLEN realizuje szereg projektów poszukiwawczo-wydobywczych w celu pozyskania własnych źródeł gazu i ropy naftowej.

Gaz ziemny[edytuj kod]

Zakupy gazu ziemnego opierają się na długoterminowym kontrakcie pomiędzy PKN ORLEN i PGNiG oraz na umowach z dostawcami alternatywnymi. Ponadto realizowany jest również szereg projektów poszukiwawczo-wydobywczych w celu pozyskania własnych źródeł gazu i ropy naftowej.Zakupy gazu ziemnego opierają się na długoterminowym kontrakcie pomiędzy PKN ORLEN i PGNiG oraz na umowach z dostawcami alternatywnymi. Ponadto Grupa ORLEN realizuje szereg projektów poszukiwawczo-wydobywczych w celu pozyskania własnych źródeł gazu i ropy naftowej.

Działalność wydobywcza[edytuj kod]

Działalność w Polsce[edytuj kod]

Działania w zakresie rozpoznawania oraz eksploatacji gazu ziemnego oraz ropy naftowej są obecnie prowadzone na terenie 8 województw: pomorskiego, kujawsko-pomorskiego, mazowieckiego, wielkopolskiego, łódzkiego, lubelskiego, podkarpackiego i małopolskiego. Wydobycie gazu ziemnego odbywa się obecnie we współpracy z PGNiG. Zasoby (potwierdzone lub prawdopodobne) 2P posiadane przez Grupę ORLEN w Polsce wyniosły na koniec 2015 roku 8,2 mln baryłek ekwiwalentu ropy naftowej (MM BOE). Liczba koncesji wniosła 15, zaś liczba odwiertów 14. W 2015 r. prowadził prace, samodzielnie lub z partnerem, na obszarze 29 koncesji.

Działalność w Kanadzie[edytuj kod]

Działalność wydobywcza prowadzona jest w prowincji Alberta, przy zastosowaniu technik odwiertów horyzontalnych oraz szczelinowania hydraulicznego. W 2015 roku rozpoczęto 16 takich operacji. W efekcie uzyskano średnią produkcję w 4 kwartale 2015 roku na poziomie ponad 7,3 tys. baryłek ekwiwalentu ropy dziennie (MBOE/D), z czego 45% stanowiły węglowodory ciekłe (ropa oraz kondensat)[18].

Spółki i marki PKN Orlen SA[edytuj kod]

Jedna ze stacji PKN Orlen SA w Niemczech
Ciągnik siodłowy MAN TGA z naczepą cysterną do przewozu cieczy i płynów (z przodu ciągnika tablica ADR)
  • Orlen Centrum Serwisowe (serwis stacji paliw)
  • Orlen Księgowość (centrum usług księgowych)
  • Basell Orlen Polyolefins (plastik i syntetyczne materiały)
  • Orlen (marka stacji paliw na rynku polskim i niemieckim)
  • Petrochemia Płock (marka na polskim rynku)
  • Unipetrol (czeski holding rafineryjny)
  • Benzina (marka stacji paliw na rynku czeskim)
  • Solino (produkcja solanki przemysłowej oraz podziemne składowanie ropy naftowej oraz produktów naftowych)
  • Anwil S.A. (polskie przedsiębiorstwo chemiczne)
  • Orlen KolTrans (transport i spedycja kolejowa)
  • Orlen Lietuva (litewska rafineria)
  • Orlen Lietuva (marka stacji benzynowych na rynku litewskim)
  • Orlen Transport (transport produktów naftowych)
  • Orlen Oil (dostawca oleju)
  • Orlen Gaz (producent gazu)
  • Ship Service (paliwa żeglugowe)
  • CPN (marka stacji paliw na polskim rynku) (obecnie nie występuje)
  • Bliska (marka stacji paliw na rynku polskim)
  • Star (marka stacji paliw na rynku niemieckim)
  • Benzina Plus (ekonomiczna marka stacji paliw na rynku czeskim)
  • Ventus (ekonomiczna marka stacji paliw na rynku litewskim)
  • Rafineria Trzebinia (rafineria w Trzebini)
  • Rafineria Jedlicze (rafineria w Jedliczu)
  • Orlen Ochrona (ochrona)
  • Orlen Prewencja (usługi bhp, p.poż i ochrona środowiska), od 01.06.2011 połączona ze spółką Orlen Eko
  • Orlen Paliwa (marka na polskim rynku)
  • Orlen Laboratorium (laboratorium)
  • Orlen Asfalt (producent asfaltu)
  • Orlen Automatyka (automatyka przemysłowa)
  • Orlen Administracja (usługi)
  • Orlen Serwis (remonty i inwestycje)
  • Orlen Projekt (projektowanie, budowa nowych oraz modernizacje istniejących obiektów w branży rafineryjnej, petrochemicznej, chemicznej)
  • Orlen Medica (usługi medyczne)
  • Orlen Budonaft (budowa stacji paliw)
  • Spolana (czeskie przedsiębiorstwo chemiczne)
  • Orlen International Exploration and Production Company (poszukiwanie i eksploracja złóż ropy naftowej za granicą)
  • Orlen Upstream (poszukiwanie i eksploracja złóż ropy naftowej w Polsce)

Zarząd spółki[edytuj kod]

Prezesi zarządu[edytuj kod]

Prezes Zarządu, Dyrektor Generalny[edytuj kod]

Wojciech Jasiński
Powołany 16 grudnia 2015 r. przez Radę Nadzorczą PKN Orlen, na trzy letnią kadencję. Od dnia 25 lutego 2016 r. członek Rady Nadzorczej PKO Bank Polski S.A. W okresie września 2000 r. – lipca 2001 r. piastował stanowisko podsekretarza Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. W latach 2006–2007 Minister Skarbu Państwa[19].

Wiceprezes Zarządu ds. Finansowych[edytuj kod]

Sławomir Jędrzejczyk
Odpowiada za obszar finansów, kontroling, księgowość, zarządzanie łańcuchem dostaw, relacje inwestorskie, M&A oraz IT. W dniu 6 marca 2014 r. powołany przez Radę Nadzorcza ORLEN S.A. na stanowisko Wiceprezesa Zarządu na trzyletnią, kolejną już z kolei kadencję Zarządu, która rozpoczęła się w dniu 16 maja 2014 r. W latach 2005–2008 Prezes Zarządu – Dyrektora Generalnego w spółce Emitel[20].

Wiceprezes Zarządu ds. Korporacyjnych[edytuj kod]

Mirosław Kochalski
W latach 1999 – do 2002 Dyrektor Biura Dostaw i Zakupów Pozapaliwowych w PKN ORLEN S.A. W latach 2012–2015 Dyrektor Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W ostatnim czasie Doradcą Prezesa Zarządu w PKN ORLEN S.A.

Od 8 lutego 2016 r. Wiceprezesa Zarządu – powołany przez Radę Nadzorczą PKN ORLEN S.A.[21]

Członkowie zarządu[edytuj kod]

  • Krystian Pater – Członek Zarządu ds. Produkcji[22]
  • Piotr Chełmiński – Członek Zarządu ds. Rozwoju i Energetyki[23]
  • Zbigniew Leszczyński – Członek Zarządu ds. Produkcji[24]

Orlen Team[edytuj kod]

W 2002 spółka stworzyła specjalny zespół rajdowy pod nazwą Orlen Team. W skład ekipy weszli trzej motocykliści Jacek Czachor, Marek Dąbrowski i Jakub Przygoński oraz kierowca rajdowy Szymon Ruta i jego pilot.

Historia projektu:

  • przełom 1999 i 2000 – Jacek Czachor i Marek Dąbrowski – pierwszy start w Rajdzie Dakar 2000 (pierwsi polscy motocykliści, którzy go ukończyli).
  • czerwiec 2002 – powstanie zespołu w obecnej formule (2 motocyklistów + załoga samochodowa Komornicki/Marton) – starty Mistrzostwach Świata FIM i Pucharze Świata FIA w rajdach terenowych oraz Rajdzie Dakar.
  • wrzesień 2004 – dotychczasową załogę samochodową zastąpił K. Hołowczyc i J. M. Fortin. Marek Dąbrowski był drugim wicemistrzem świata w 2004 oraz pierwszym Polakiem w historii Rajdu Dakar, który ukończył zawody w pierwszej dziesiątce. Jacek Czachor zdobył tytuł wicemistrza świata 2004 i 10 miejsce podczas Dakar 2007 (etapowe miejsca w pierwszej trójce).
  • Dakar 2009 – Krzysztof Hołowczyc 5 miejsce, debiutujący Jakub Przygoński 11 miejsce, Jacek Czachor 20 miejsce, Marek Dąbrowski wycofał się z powodu ciężkiej kontuzji.

Kontrowersje[edytuj kod]

 Osobny artykuł: Afera Orlenu.

Przypisy

  1. a b c Zmiana na stanowisku Prezesa Zarządu PKN ORLEN. orlen.pl, 2015-12-16. [dostęp 2015-12-17].
  2. a b c PKN Orlen SA: PKN Orlen SA w liczbach (pol.). www.orlen.pl. [dostęp 2012-03-14].
  3. PKN Orlen SA: Statut PKN Orlen SA (pol.). www.gpw.pl. [dostęp 2007-10-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-25)].
  4. PKN ORLEN: Grupa Orlen i otoczenie (pol.). 2016-01-01. [dostęp 2016-01-01].
  5. PKN ORLEN: Nasza działalność w 2015 r. (pol.). 2016-05-26. [dostęp 2016-05-26].
  6. PKN ORLEN: PKN Orlen (pol.). 2016-01-01. [dostęp 2016-01-01].
  7. 100 największych firm w Polsce. Edycja 2014. W: Forbes [on-line]. [dostęp 2014-04-24].
  8. Forbes: Budowa elektrociepłowni PKN Orlen we Włocławku na finiszu (pol.). 2015-05-26. [dostęp 2015-05-26].
  9. wyborcza.pl: Płock.Nową elektrociepłownię PKN Orlen zbuduje konsorcjum Siemens (pol.). 2014-12-02. [dostęp 2014-12-02].
  10. dzieńdobrywłocławek.pl: Start elektrociepłowni we Włocławku opóźniony przez usterki (pol.). 2016-07-30. [dostęp 2016-07-30].
  11. PKN ORLEN: Filary i założenia strategiczne (pol.). 2016-01-01. [dostęp 2016-01-01].
  12. PKN ORLEN: Grupa ORLEN – główne surowce i produkty (pol.). 2016-01-01. [dostęp 2016-01-01].
  13. wyborcza.pl: Terminal naftowy PERN w Gdańsku gotowy. Pomieści aż 375 mln litrów ropy (pol.). 2015-12-29. [dostęp 2015-12-29].
  14. wnp.pl: Terminal w Butyndze przyjął już 800 tankowców (pol.). 2011-06-13. [dostęp 2011-06-13].
  15. PKN Orlen: Sektor Downstream PKN Orlen (pol.). 2015-12-16. [dostęp 2015-12-16].
  16. PKN Orlen: [www.raportzintegrowany2015.orlen.pl/pl/nasza-dzialanosc-w-2015-roku/dzialalnosc-grupy-orlen-w-segmencie-downstream.html Sektor Downstream Sprzedaż PKN Orlen] (pol.). 2015-12-16. [dostęp 2015-12-16].
  17. PKN Orlen: [www.raportzintegrowany2015.orlen.pl/pl/nasza-dzialanosc-w-2015-roku/dzialalnosc-grupy-orlen-w-segmencie-downstream.html Sektor Downstream Sprzedaż PKN Orlen] (pol.). 2015-12-16. [dostęp 2015-12-16].
  18. PKN Orlen: Sektor wydobycia PKN Orlen (pol.). 2015-12-16. [dostęp 2015-12-16].
  19. wpolityce.pl: Wojciech Jasiński został prezesem PKN Orlen (pol.). 2015-12-16. [dostęp 2015-12-16].
  20. PKN Orlen: Zarząd spółki PKN Orlen (pol.). 2015-12-16. [dostęp 2015-12-16].
  21. PKN Orlen: Zarząd spółki PKN Orlen (pol.). 2015-12-16. [dostęp 2015-12-16].
  22. PKN Orlen: Zarząd spółki PKN Orlen (pol.). 2015-12-16. [dostęp 2015-12-16].
  23. PKN Orlen: Zarząd spółki PKN Orlen (pol.). 2015-12-16. [dostęp 2015-12-16].
  24. PKN Orlen: Zarząd spółki PKN Orlen (pol.). 2015-12-16. [dostęp 2015-12-16].