PKN Orlen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polski Koncern Naftowy „Orlen”
Polski Koncern Naftowy „Orlen”
Siedziba PKN Orlen SA w Płocku
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia 7 września 1999
Państwo  Polska
Siedziba ul. Chemików 7
09-411 Płock
Numer KRS 0000028860
Prezes Wojciech Jasiński[1]
Ważni pracownicy Sławomir Jędrzejczyk i Mirosław Kochalski – wiceprezesi zarządu
Akcjonariusze/
udziałowcy
Skarb Państwa (27.52%)
ING OFE (9.12%)
Aviva OFE (7.95%)
Branża rafineria
Produkty produkty ropopochodne
Zatrudnienie 22 040 (2010)[2]
Przychody 52,867 mld PLN (2006)[2]
Dochód 2,06 mld PLN (2006)[2]
Kapitał zakładowy 534 636 326,25 PLN[3]
ISIN

PLPKN0000018

Symbol akcji PKN
Położenie na mapie Płocka
Mapa lokalizacyjna Płocka
Polski Koncern Naftowy „Orlen”
Polski Koncern Naftowy „Orlen”
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Polski Koncern Naftowy „Orlen”
Polski Koncern Naftowy „Orlen”
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Polski Koncern Naftowy „Orlen”
Polski Koncern Naftowy „Orlen”
Ziemia 52°35′13,9″N 19°39′10,8″E/52,587194 19,653000
Strona internetowa

Polski Koncern Naftowy „Orlen” (PKN „Orlen”) (GPW: PKN) – polskie przedsiębiorstwo przemysłu petrochemicznego zajmujące się przetwarzaniem ropy naftowej oraz dystrybucją produktów ropopochodnych, m.in. paliw.

W skład koncernu wchodzą rafinerie w: Płocku, Jedliczu, Trzebini, trzy w Czechach oraz rafineria w Możejkach na Litwie. Łączne moce przerobowe zakładów w trzech państwach wynoszą 31,7 milionów ton ropy naftowej rocznie. Orlen jest jedyną polską spółką, która znalazła się na liście największych przedsiębiorstw świata (398. miejsce w 2010 roku) magazynu Fortune[4]. 27,52 procent akcji należy do Skarbu Państwa[5]. Orlen zajmuje pierwsze miejsce w rankingu przedsiębiorstw w Polsce. Jego roczne przychody sięgają ponad 100 mld zł. Same stacje sprzedają paliwa za ponad 30 mld zł rocznie[6]. Ogólne przychody przedsiębiorstwa w roku 2012 przekroczyły 90 mld złotych, przychody ze sprzedaży wyniosły ponad 88 mld złotych[7]. W roku 2013 przychody Orlenu wyniosły 113,853 mld zł, a zysk około 90 mln zł[8].

Historia[edytuj]

W lipcu 1944 roku powołano do życia instytucję mającą za zadanie zabezpieczenie istniejącej po działaniach wojennych i okupacji infrastruktury naftowej oraz rozpoczęcie działalności dystrybucyjnej. 14 sierpnia 1944 roku ukazał się pierwszy akt urzędowy określający nazwę organizacji mianem Polski Monopol Naftowy. Jednak już w październiku 1944 roku nazwa zostaje zmieniona na Państwowe Biuro Sprzedaży Produktów Naftowych.

Nazwę Centrala Produktów Naftowych (CPN) zawdzięcza Ministrowi Przemysłu, który 3 grudnia 1945 roku specjalnym zarządzeniem utworzył państwowe przedsiębiorstwo pod tą właśnie firmą. W roku 1955 zmieniono nazwę na Centralny Zarząd Obrotu Produktami Naftowymi "CPN".

W roku 1958 przedsiębiorstwo powróciło do wcześniejszej firmy, którą połączono ze skrótem „CPN” – Centrala Produktów Naftowych "CPN", a w grudniu 1995 roku została przekształcona w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa, co znalazło odzwierciedlenie w nazwie poprzez dodanie do niej skrótu S.A.

Decyzję o utworzeniu narodowego koncernu naftowego podjęła – w maju 1998 – Rada Ministrów, a miał on zostać utworzony w wyniku fuzji Centrali Produktów Naftowych CPN SA z Petrochemią Płock SA. Formalnie nowy podmiot został założony 7 września 1999, jako Polski Koncern Naftowy SA, zaś 3 kwietnia 2000 Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy podjęło uchwałę o przyjęciu przez Polski Koncern Naftowy SA nazwy handlowej Orlen.

Działalność[edytuj]

Polska[edytuj]

PKN Orlen SA jest jednym z największych europejskich dystrybutorów paliw, posiadając ponad 1700 stacji w Polsce (brand Premium z logo Orlen – 1200 obiektów i ponad 400 stacji ekonomicznych z logo Bliska). Idąc śladami swoich konkurentów (np. BP i jego Wild Bean Cafe) i na fali boomu branży kawiarnianej, PKN Orlen SA prowadzi kampanię promocyjną swoich kącików gastronomicznych Stop Cafe i Stop Cafe Bistro.

W czerwcu 2011 PKN Orlen SA uruchomił we Włocławku i Płocku kompleks wytwarzający kwas tereftalowy o planowanej produkcji 600 tys. ton rocznie. Jest to drugi pod względem wielkości produkcji zakład tego typu w Europie[9].

Niemcy[edytuj]

PKN Orlen SA jest właścicielem ponad 500 stacji paliw – co stanowi 4 procent rynku tej branży – w północnych Niemczech. Najwięcej, bo aż 189 stacji, posiada w Nadrenii Północnej-Westfalii.

Czechy[edytuj]

Od 24 maja 2005 PKN Orlen SA jest właścicielem większościowego pakietu czeskiego holdingu Unipetrol. W Czechach posiada ponad 330 stacji paliw – co stanowi 13 procent rynku tej branży – pod marką Benzina i Benzina Plus. Unipetrol posiada także 3 stacje paliw na Słowacji pod nazwą Benzina. W Czechach PKN Orlen SA jest również udziałowcem w rafinerii Paramo i przedsiębiorstwie chemicznym Spolana.

Litwa[edytuj]

26 maja 2006 koncern podpisał umowę z Jukosem na pakiet większościowy rafinerii w Możejkach na Litwie, która jest też właścicielem 30 stacji paliwowych. 9 czerwca 2006 PKN Orlen SA uzyskał zgodę od rządu Litwy na przejęcie pozostałej części akcji, należącej dotąd do państwa. Wniosek łączący spółki pozytywnie rozpatrzyła Komisja Europejska ds. Koncentracji w regionie. We wrześniu 2009 PKN Orlen SA posiadał 35 stacji na Litwie, co stanowiło 5 procent rynku. 24 z nich działa pod nazwą Orlen Lietuva (brand premium) i 11 Ventus (marka ekonomiczna).

Spółki i marki PKN Orlen SA[edytuj]

Stacja PKN Orlen SA w Koszwałach, niedaleko Gdańska
Jedna ze stacji PKN Orlen SA w Niemczech
Ciągnik siodłowy MAN TGA z naczepą cysterną do przewozu cieczy i płynów (z przodu ciągnika tablica ADR)
Stacja PKN Orlen SA w Wojkowicach
  • Orlen Centrum Serwisowe (serwis stacji paliw)
  • Orlen Księgowość (centrum usług księgowych)
  • Basell Orlen Polyolefins (plastik i syntetyczne materiały)
  • Orlen (marka stacji paliw na rynku polskim i niemieckim)
  • Petrochemia Płock (marka na polskim rynku)
  • UniPetrol (czeski holding rafineryjny)
  • Benzina (marka stacji paliw na rynku czeskim)
  • Solino (produkcja solanki przemysłowej oraz podziemne składowanie ropy naftowej oraz produktów naftowych)
  • Anwil S.A. (polskie przedsiębiorstwo chemiczne)
  • Orlen KolTrans (transport i spedycja kolejowa)
  • Orlen Lietuva (litewska rafineria)
  • Orlen Transport (transport produktów naftowych)
  • Orlen Lietuva (marka stacji benzynowych na rynku litewskim)
  • Orlen Oil (dostawca oleju)
  • Orlen Gaz (producent gazu)
  • Ship Service (paliwa żeglugowe)
  • CPN (marka stacji paliw na polskim rynku) (obecnie nie występuje)
  • Bliska (marka stacji paliw na rynku polskim)
  • Star (marka stacji paliw na rynku niemieckim)
  • Benzina Plus (ekonomiczna marka stacji paliw na rynku czeskim)
  • Ventus (ekonomiczna marka stacji paliw na rynku litewskim)
  • Rafineria Trzebinia (rafineria w Trzebini)
  • Rafineria Jedlicze (rafineria w Jedliczu)
  • Orlen Ochrona (ochrona)
  • Orlen Prewencja (usługi bhp, p.poż i ochrona środowiska), od 01.06.2011 połączona ze spółką Orlen Eko
  • Orlen Paliwa (marka na polskim rynku)
  • Orlen Laboratorium (laboratorium)
  • Orlen Asfalt (producent asfaltu)
  • Orlen Automatyka (automatyka przemysłowa)
  • Orlen Administracja (usługi)
  • Orlen Serwis (remonty i inwestycje)
  • Orlen Projekt (projektowanie, budowa nowych oraz modernizacje istniejących obiektów w branży rafineryjnej, petrochemicznej, chemicznej)
  • Orlen Medica (usługi medyczne)
  • Orlen Budonaft (budowa stacji paliw)
  • Spolana (czeskie przedsiębiorstwo chemiczne)
  • Orlen International Exploration and Production Company (poszukiwanie i eksploracja złóż ropy naftowej za granicą)
  • Orlen Upstream (poszukiwanie i eksploracja złóż ropy naftowej w Polsce)

Orlen Team[edytuj]

W 2002 spółka stworzyła specjalny zespół rajdowy pod nazwą Orlen Team. W skład ekipy weszli trzej motocykliści Jacek Czachor, Marek Dąbrowski i Jakub Przygoński oraz kierowca rajdowy Szymon Ruta i jego pilot.

Historia projektu:

  • przełom 1999 i 2000 – Jacek Czachor i Marek Dąbrowski – pierwszy start w Rajdzie Dakar 2000 (pierwsi polscy motocykliści, którzy go ukończyli).
  • czerwiec 2002 – powstanie zespołu w obecnej formule (2 motocyklistów + załoga samochodowa Komornicki/Marton) – starty Mistrzostwach Świata FIM i Pucharze Świata FIA w rajdach terenowych oraz Rajdzie Dakar.
  • wrzesień 2004 – dotychczasową załogę samochodową zastąpił K. Hołowczyc i J. M. Fortin. Marek Dąbrowski był drugim wicemistrzem świata w 2004 oraz pierwszym Polakiem w historii Rajdu Dakar, który ukończył zawody w pierwszej dziesiątce. Jacek Czachor zdobył tytuł wicemistrza świata 2004 i 10 miejsce podczas Dakar 2007 (etapowe miejsca w pierwszej trójce).
  • Dakar 2009 – Krzysztof Hołowczyc 5 miejsce, debiutujący Jakub Przygoński 11 miejsce, Jacek Czachor 20 miejsce, Marek Dąbrowski wycofał się z powodu ciężkiej kontuzji.

Afery z udziałem PKN Orlen SA[edytuj]

 Osobny artykuł: Afera Orlenu.

Prezesi zarządu[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Zmiana na stanowisku Prezesa Zarządu PKN ORLEN. orlen.pl, 16-12-2015. [dostęp 2015-12-17].
  2. a b c PKN Orlen SA: PKN Orlen SA w liczbach (pol.). www.orlen.pl. [dostęp 2012-03-14].
  3. PKN Orlen SA: Statut PKN Orlen SA (pol.). www.gpw.pl. [dostęp 2007-10-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-25)].
  4. Fortune: Fortune Global 500 – Poland (ang.). 2010-07-26. [dostęp 2010-07-26].
  5. PKN Orlen: Grupa Kapitałowa ORLEN – prezentacja Spółki (pol.). 2012-02-01. [dostęp 2012-04-09].
  6. http://banki.wp.pl/kat,6600,title,Orlen-jak-Biedronka-Mobilna-rewolucja-nadchodzi,wid,15483144,wiadomosc.html.
  7. Lista 500 największych polskich firm. polityka.pl. [dostęp 2013-05-18].
  8. 100 największych firm w Polsce. Edycja 2014. W: Forbs [on-line]. [dostęp 2014-04-24].
  9. Wyborcza: Kwas za miliardy złotych z Włocławka zaleje Europę (pol.). [dostęp 2011-06-07].