Łysiec (Góry Bialskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy góry. Zobacz też: wieś Łysiec w woj. śląskim.
Łysiec
Ilustracja
Widok na Łysiec od wsi Goszów
Państwo  Polska
Pasmo Sudety
Góry Bialskie
Wysokość 964 m n.p.m.
Pierwsze wejście w czasach przedhistorycznych
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Łysiec
Łysiec
Ziemia50°17′13″N 16°55′39″E/50,286944 16,927500
Łysiec od zachodu
Gołogrzbiet i Łysiec (po prawej) od północnego wschodu

Łysiec (964 m n.p.m., dawniej niem. Kahlerberg) – szczyt w Górach Bialskich w Sudetach Wschodnich. Stanowi (razem z Gołogórą i Gołogrzbietem) wysunięty masyw Gór Bialskich w kierunku Obniżenia Lądka i Stronia i doliny rzeki Białej Lądeckiej[1]. Pokryty jest na wierzchołku charakterystyczną niezarastającą halizną, stąd jego nazwa[1].

Według (Regionalizacji fizycznogeograficznej Polski) J. Kondrackiego znajduje się w Górach Złotych (332.61).

Geografia i przyroda[edytuj | edytuj kod]

Łysiec stanowi wyraźnie odseparowany masyw, wyraźnie górujący nad położonym w dolinie miastem Stronie Śląskie i wsiami Młynowiec, Goszów i Stary Gierałtów. Z tego powodu stanowi bardzo dobry punkt widokowy na wschodnią część ziemi kłodzkiej. Z pozostałą częścią Gór Bialskich łączy się przez Przełęcz Dział. Okolicę podszczytową pokrywa skalne złomowisko, a w kilku miejscach umiejscowione są wychodnie skał. Stoki poza wierzchołkiem porośnięte dolnoreglowym borem świerkowym z domieszką brzozy, buka i modrzewia[1]. Cała góra aż do dolnej granicy lasu wchodzi w skład Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego.

Legenda o smoku[edytuj | edytuj kod]

Ludowe podania zostawione przez Niemców – mieszkańców ziemi kłodzkiej sprzed 1945 r. – mówią o legendzie podobnej do krakowskiej legendy o Smoku Wawelskim, wyjaśniając skąd pochodzi łysy szczyt góry[1]. Miejscowy smok mieszkał dawno, dawno temu na górującym nad okolicą wzniesieniu i w sposób typowy dla smoków, nękał okoliczne wsie, porywając bydło i dziewice. Młody sołtys pobliskiego Goszowa na smoka narychtował krowę nadziewaną siarką, smołą i podobnymi dodatkami. Ranny potwór zjadłszy podstawione bydlę, trawiony ogniem od środka spadł na szczyt góry, a miejscowa ludność podpaliła wokół niego las. Smoka pochłonęły płomienie, ale w miejscu jego kaźni do dzisiaj nie chcą rosnąć drzewa.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Jak wyżej wspomniano, szczyt stanowi dobry punkt widokowy na okolicę – panorama obejmuje całe Góry Bialskie, Masyw Śnieżnika, południową część Krowiarek i Gór Złotych oraz dolinę, w której znajduje się Stronie Śląskie. Na sam szczyt nie prowadzą jednak żadne szlaki turystyczne. Przez stoki Łyśca przechodzą dwa znakowane szlaki:

Wspinaczka i paralotniarstwo[edytuj | edytuj kod]

Na północno-zachodnim stoku Łyśca umiejscowione są skały o nazwie Trzy Siostry, które są miejscem częstych treningów wspinaczkowych. Drogi są ohakowane i dobrze opisane w dostępnych źródłach. Ściany mają wysokość do 20 m, miejscami przewieszki, a na ich szczycie, ponad wierzchołkami drzew, wygodne wypłaszczenia. Łysiec jest też miejscem rozpoczynania lotów paralotniarskich – na szczycie jest wygodne, niezakrzaczone wypłaszczenie, a nawet maszt do zakładania rękawu wiatrowskazu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 187. ISBN 83-7005-341-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]