Świątynia Izydy w Pompejach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świątynia Izydy w Pompejach
Ilustracja
Ruiny świątyni Izydy
Państwo  Włochy
Miejscowość Pompeje
Zniszczono 79
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Świątynia Izydy w Pompejach
Świątynia Izydy w Pompejach
Ziemia40°44′57,0″N 14°29′17,8″E/40,749167 14,488278

Świątynia Izydy w Pompejachrzymska świątynia poświęcona bogini Izydzie, znajdująca się w Pompejach.

Położona jest w dzielnicy teatralnej, obok palestry samnickiej[1][2]. Pierwotna świątynia została wzniesiona przypuszczalnie pod koniec II wieku p.n.e.[2] Zniszczona całkowicie w trzęsieniu ziemi w 62 roku n.e., została odbudowana od podstaw w imieniu sprawującego urząd dekuriona Numidiusa Popidiusa Celsinusa, wówczas zaledwie sześcioletniego chłopca[1]. Jej ruiny odkopano w latach 60. XVIII wieku[2].

Zorientowana w kierunku wschodnim świątynia, posadowiona na wysokim podium, stała pośrodku niewielkiego dziedzińca otoczonego kolumnadą. Krótką, szeroką cellę poprzedzał wsparty na sześciu kolumnach przedsionek[1]. Fasadę celli flankują dwie nisze, w których niegdyś znajdowały się posągi Izydy. Przy frontowych schodach stoi główny ołtarz[1]. Po północnej stronie dziedzińca znajduje się mniejszy ołtarz, ze zwęglonymi w dniu wybuchu Wezuwiusza w 79 roku resztkami ofiary oraz ciałem mężczyzny, przypuszczalnie kapłana[1][2]. Na tyłach budynku znajdowała się sala dla wtajemniczonych w kult, zaś od strony południowej niewielkie pomieszczenia dla kapłanów[1]. W rogu dziedzińca znajdowała się ponadto niewielka, zdobiona stiukami świątynka, z podziemną salą, w której znajdował się zbiornik z wodą nilową[1][2]. Cały okręg świątynny otoczony był wysokim murem, chroniącym odbywające się w niej misteria przed wzrokiem ulicznych przechodniów[1]. W świątyni zachowały się liczne malowidła, przedstawiające pejzaże egipskie z krokodylami, ibisami i Pigmejami, jak również bóstwa egipskie: Anubisa, Harpokratesa, Ozyrysa, Besa[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Alberto C. Carpiceci: Pompeje dziś i 2000 lat temu. Firenze: Bonechi Edizioni «Il Turismo», 2000, s. 92. ISBN 88-7204-096-5.
  2. a b c d e f Alison E. Cooley, M. G. L. Cooley: Pompeii and Herculaneum: A Sourcebook. London: Routledge, 2014, s. 119-120. ISBN 978-0-415-66679-4.