Świszczewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świszczewski I
Świszczewski II
Strona z Tablic odmian herbowych Chrząńskiego. Herb Świszczewski w 3 rzędzie, przedostatniej kolumnie.

Świszczewski (Świczewski, Świszczowski) – polski herb szlachecki o niepewnym wizerunku.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Istnieją rozbieżne poglądy na to, jak wyglądał herb Świszczewski.

Józef Szymański, powołując się na najstarsze wizerunki pochodzące od Paprockiego i Okolskiego, podał następujący opis[1]:

W polu belki ułożone jakby w podwójny trójząb.

Źródła XVI-wieczne nie znały zatem klejnotu tego herbu.

Kasper Niesiecki zinterpretował potrójne belki jako potrójne kolumny, bądź jako chorągwie, analogicznie jak w herbie Radwan[2]:

Quote-alpha.png
Czy to trzy kolumny spodem ze sobą powiązane, czy też chorągwie dwie, ale przewrócone być powinny, jedna pod drugą, w koronie zaś trzy pióra strusie.

Klejnot – trzy pióra strusie.

Stanisław Chrząński podaje już tylko wersję z dwiema chorągwiami (złotymi).

Tadeusz Gajl, posiłkując się Uzupełnieniami do Księgi Herbowej Rodów Polskich i herbarzem Siebmachera, osobno klasyfikuje wersje z chorągwiami i kolumnami. Wersja z kolumnami to w jego herbarzu Świszczewski, zaś z chorągwiami złotymi i innym klejnotem – pióro strusie złote między czerwonymi – Świszczewski II[3].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Najwcześniejsze wzmianki o tym herbie pochodzą z XVI wieku – z Gniazda cnoty i Herbów rycerstwa polskiego Paprockiego, oraz Orbis Poloni Okolskiego. Zaginął według Szymańskiego w XVI wieku[1].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Herb ten był herbem własnym, więc przysługiwał tylko jednemu rodowi herbownych. Ponieważ jednak jego nazwisko zapisywano różnie, lista ma więcej niż jedno nazwisko[4]:

Świszczewski (Świczawski, Świczewski, Świsczewski, Świszewski).

Przypisy

  1. a b Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 197. ISBN 83-7181-217-5.
  2. Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. T. 8. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1841, s. 587.
  3. Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.
  4. Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007, s. 406-539. ISBN 978-83-60597-10-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]