Żukowski (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Żukowski i jego odmiany
Herb Żukowski
Herb Żukowski I a
Herb Żukowski I b

Żukowski (Walka, Sas pruski odmienny) – kaszubski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

Herb występował przynajmniej w trzech wariantach. Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

Żukowski I (Walka, Sas pruski odmienny): W polu czerwonym półksiężyc złoty, nad nim miecz srebrny; po obu stronach rękojeści po gwieździe złotej. Klejnot: nad hełmem w koronie godło na ogonie pawim. Labry czerwone, podbite srebrem.

Żukowski Ia (Sas pruski odmienny): Inny klejnot - miecz na opak nad półksiężycem złotym, na ogonie pawim.

Żukowski II (Zukowski, Zuchowski, Walka odmienny, Sas pruski odmienny): Półksiężyc z twarzą, klejnot to sam ogon pawi.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Wariant pierwszy wymieniany przez Dachnowskiego (Herbarz szlachty Prus Królewskich, jest to pierwsza wzmianka) iNowego Siebmachera. Wariant Ia wzmiankowany przez Dachnowskiego. Wariant II wymieniany przez Ledebura (Pommersches Wappenbuch) i Nowego Siebmachera.

Rodzina Żukowskich[edytuj]

Rodzina o nazwisku odmiejscowym od Żukowa koło Nowej Cerkwi lub Żukówka koło Parchowa. Pierwsze wzmianki o rodzinie z Żukówka pochodzą z 1599 (Paweł, heretyk), kolejna z 1608 (Paweł i Wojciech, oraz Marcin, Michał, Maciej, ci ostatni to odrębni Żukowscy, biorący nazwisko od Żukówka). Żukowscy z Żukowa wzmiankowani po raz pierwszy w 1570 (trzech Żukowskich). Byli drobną szlachtą, z samego krańca Kaszub. Posiadali działy we wsiach Chwarzno (powiat kościerski), Kęsowo i Wlewsk. W połowie XVII wieku wymieniani jeszcze jako właściciele części we wsiach Malachin, Osowo oraz na Warmii. W XVIII oprócz gniazda posiadali także Stawiska koło Kościerzyny oraz Drzonowo i Zegartowice. Rodzina wydała kilku urzędników ziemskich niskiego szczebla i posłów.

Herbowni[edytuj]

Żukowski (Suckowski, Szuckowski, Zuchowski, Zukowski).

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104–108. ISBN 978-83-247-0100-1.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]