(130) Elektra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(130) Elektra
Ilustracja
Odkrywca Christian Peters
Data odkrycia 17 lutego 1873
Nr kolejny 130
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
Półoś wielka 3,1289 au
Mimośród 0,2080
Peryhelium 2,4781 au
Aphelium 3,7797 au
Okres obiegu
wokół Słońca
5 lat 196 dni 14 godzin
Śr. prędkość 16,67 km/s
Inklinacja 22,85°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 182,25 km
lub 198,93 ± 4,11[1] km
Masa (6,6 ± 0,4) × 1018[1] kg
Średnia gęstość 1,3 ± 0,3[1] g/cm3
Okres obrotu 5,225 h
Albedo 0,0755
Jasność absolutna 7,12m
Typ spektralny Typ G
Średnia temperatura powierzchni śred. ~157K
max. (-23 °C) 251 K
Satelity naturalne 2 - S/2003 (130) 1,
S/2014 (130) 1

(130) Elektra – duża planetoida z pasa głównego.

Odkrycie[edytuj]

Planetoida została odkryta przez Christiana Petersa 17 lutego 1873 w Clinton w stanie Nowy Jork. Nazwana planetoidy pochodzi od Elektry, postaci z mitologii greckiej znanej z tragedii Sofoklesa.

Orbita[edytuj]

Orbita (130) Elektry jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 22,85°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 5 lat i 197 dni, krążąc w średniej odległości 3,13 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 16,67 km/s.

Właściwości fizyczne[edytuj]

Elektra ma średnicę ok. 182 km. Jej albedo wynosi 0,08, a jasność absolutna to 7,12m. Asteroida ta zalicza się do planetoid typu G. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 157K.

Księżyce asteroidy[edytuj]

(130) Elektra i jej księżyce (zdj. ESO)

W roku 2003 teleskop Keck II wykrył obecność małego księżyca Elektry o średnicy około 7 km, orbitującego w odległości ok. 1170 km od tej planetoidy. Na razie nosi on tymczasowe oznaczenie S/2003 (130) 1.

W 2014 roku za pomocą teleskopu VLT odkryto drugi, nieco mniejszy księżyc. Orbituje on w odległości około 460 km od planetoidy. Otrzymał tymczasowe oznaczenie S/2014 (130) 1[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d Wm. Robert Johnston: Dane szczegółowe planetoidy i jej księżyców (ang.). W: Johnston's Archive [on-line]. 2015-03-28. [dostęp 2016-05-07].

Linki zewnętrzne[edytuj]