2012 (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nie mylić z: 2012: Koniec świata – katastroficzny film science-fiction z 2008 roku.
2012
2012
Gatunek film akcji, sci-fi
Data premiery Stany Zjednoczone 13 listopada 2009
Polska 11 listopada 2009
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
 Kanada
Język angielski, rosyjski
Czas trwania 158 minut
Reżyseria Roland Emmerich
Scenariusz Harald Kloser
Roland Emmerich
Główne role John Cusack
Chiwetel Ejiofor
Muzyka Harald Kloser
Zdjęcia Dean Semler
Scenografia Barry Chusid
Kostiumy Shay Cunliffe
Wytwórnia Columbia Pictures
Centropolis Entertainment
Farewell Productions
The Mark Gordon Company
Dystrybucja Columbia Polska UIP
Budżet 200 000 000 USD[1]

2012amerykańsko-kanadyjski katastroficzny film science-fiction, wyreżyserowany przez Rolanda Emmericha. Polska premiera odbyła się 11 listopada, a w USA 13 listopada 2009 roku[2].

Fabuła[edytuj]

Akcja filmu rozpoczyna się w 2009 r. Naukowcy odkrywają na Słońcu silne burze słoneczne. Z ich wyliczeń wynika, że będzie to miało niebezpieczne skutki dla Ziemi i że jest to zapowiedź katastrofalnych zdarzeń. Nie wszyscy akceptują jednak teorię o wielkiej szkodliwości i przewidywalnych skutkach burz dla klimatu i całej Ziemi. O zagrożeniu powiadomiony zostaje prezydent USA.

W roku 2010 w Kolumbii Brytyjskiej zostaje zwołany szczyt państw G8, na którym mają zostać omówione sposoby przeciwdziałania skutkom zbliżającej się klęski. Jednocześnie, w regionie Tybetu, rozpoczęto budowę gigantycznych zapór i tam.

Akcja przenosi się do 2012 roku. Na zachodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych mają miejsce liczne trzęsienia ziemi, wyniku których skorupa ziemska zaczyna ulegać powolnej destabilizacji. W tym czasie Jackson Curtis wybiera się z dziećmi i byłą żoną na wycieczkę do Parku Yellowstone. Podczas wycieczki dochodzi do katastrofalnego trzęsienia ziemi, które początkowo obejmuje zachodnie wybrzeże Stanów, a następnie rozchodzi się na całą skorupę ziemską.

Wiadomo, że podczas szczytu G8 w 2010 r. zdecydowano o budowie statków na wzór Arki Noego. W razie kataklizmu schronienie na nich mieli znaleźć najbogatsi mieszkańcy Ziemi oraz elita światowych polityków. Po cofnięciu się skutków katastrofy mieliby oni zająć się odtworzeniem populacji ludzi na Ziemi.

Obsada[edytuj]

Odbiór[edytuj]

Na początku 2011 roku NASA uznała film za najgłupszy film fantastycznonaukowy[3].

Przypisy

  1. 2012 (2009) − Box Office Mojo
  2. Daty premier na świecie na IMDb
  3. Aleksandra Stanisławska: Filmowe hity i kity według NASA. rp.pl, 2011-01-09. [dostęp 2011-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu].

Linki zewnętrzne[edytuj]