Przejdź do zawartości

Chiwetel Ejiofor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Chiwetel Ejiofor
Ilustracja
Chiwetel Ejiofor (2024)
Imię i nazwisko

Chiwetel Umeadi Ejiofor

Data i miejsce urodzenia

10 lipca 1977
Londyn

Zawód

aktor, reżyser, scenarzysta

Lata aktywności

od 1995

Odznaczenia
Oficer Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny) Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny)

Chiwetel Umeadi Ejiofor; IPA: [uwɛtəl ɛəfɔː] (ur. 10 lipca 1977 w Londynie) – brytyjski aktor, reżyser i scenarzysta pochodzenia nigeryjskiego. Laureat szeregu nagród, w tym Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej i Nagrody Laurence Olivier'a (Laurence Olivier Award). Był także wielokrotnie nominowany do Oscara, Primetime Emmy(inne języki) i Złotego Globu. Za swoje zasługi dla sztuki został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego – 2008 r. klasy Oficer (OBE), w 2015 r. klasy Komandor (CBE).

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Forest Gate w London Borough of Newham. Jego rodzice pochodzili z grupy etnicznej Ibo i mieli medyczne wykształcenie – ojciec był lekarzem, matka – farmaceutką. W 1988, kiedy miał 11 lat, podczas rodzinnej podróży do Nigerii na wesele, on i jego ojciec jechali do Lagos po uroczystościach, kiedy ich samochód zderzył się z ciężarówką. Jego ojciec zginął, a Ejiofor został ciężko ranny i miał blizny, które pozostały na jego czole[1].

Kariera aktorska

[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do Dulwich Prep London (znanej wówczas jako Dulwich College Preparatory School), gdzie występował w szkolnych przedstawieniach, m.in. w Hamlecie jako grabarz. Kontynuował aktorstwo w Dulwich College i wstąpił do Narodowego Teatru Młodzieży. Dostał się do London Academy of Music and Dramatic Art(inne języki), ale wyjechał po pierwszym roku, po otrzymaniu roli jako Ensign Covey w dramacie historycznym Stevena Spielberga Amistad (1997).

We wrześniu 1995 zagrał tytułową rolę w tragedii szekspirowskiej Otello w Bloomsbury Theatre(inne języki), a w 1996 w Theatre Royal(inne języki) w Glasgow. W biograficznym dramacie telewizyjnym HBO Śmiertelna podróż (Deadly Voyage(inne języki), 1996) wystąpił jako Ebow u boku Omara Eppsa i Jossa Acklanda. Następnie wziął udział w brytyjskich produkcjach takich jak muzyczny film Czas Greenwich (G:MT - Greenwich Mean Time(inne języki) 1999), komediodramat To był wypadek (2000) z Thandie Newton, dreszczowiec Stephena Frearsa Niewidoczni (2002) z Audrey Tautou i serial BBC One Trust(inne języki) (2003) w roli utalentowanego prawnika Ashleya Cartera.

Wystąpił w roli Petera, męża Juliet (Keira Knightley) w świątecznej komedii romantycznej Richarda Curtisa To właśnie miłość (2003). Pojawił się jako Frank Wills w komediodramacie Spike’iem Lee Ona mnie nienawidzi (2004). Zagrał jedną z głównych ról w komediodramacie Woody’ego Allena Melinda i Melinda (2004) jako Ellis Moonsong i dramacie Toma Hoopera Czerwony pył (Red Dust(inne języki), 2004) z Hilary Swank jako Alex Mpondo. Ponownie spotkał się ze Spike’iem Lee na planie filmu sensacyjnego Plan doskonały (2006), gdzie zagrał postać detektywa Billa Mitchella u boku Denzela Washingtona, Jodie Foster, Clive’a Owena i Willema Dafoe.

Po występie w filmie Davida Mameta Mistrz (Redbelt(inne języki), 2008) w roli Mike’a Terry’ego, instruktora brazylijskiego jiu-jitsu, znalazł się w obsadzie apokaliptycznego dreszczowca Rolanda Emmericha 2012 (2009) oraz dreszczowca Phillipa Noyce’a Salt (2010) z Angeliną Jolie i Danielem Olbrychskim.

W 2019 roku użyczył głosu złowrogiemu lwu Skazie w filmie Król lew.

W 2025 zagrał nauczyciela w Bridget Jones: Szalejąc za facetem (Bridget Jones: Mad About the Boy)[2].

Reżyser i scenarzysta

[edytuj | edytuj kod]

W 2008 zadebiutował jako reżyser i scenarzysta filmu krótkometrażowego Slapper. W 2013 stworzył kolejną krótkometrażówkę - Columbite Tantalite.

W 2019 stworzył swój pierwszy film pełnometrażowy O chłopcu, który ujarzmił wiatr (The Boy Who Harnessed the Wind). Pięć lat później pojawiło się jego kolejne dzieło, Rob Peace[2].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]