36 Dywizja Piechoty (USA)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy amerykańskiej 36 Dywizji Piechoty. Zobacz też: 36 Dywizja Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.
36 Dywizja Piechoty
36th Infantry Division
Ilustracja
Historia
Państwo  Stany Zjednoczone
Sformowanie 1917, 1940, 2004
Rozformowanie 1919, 1945
Działania zbrojne
I wojna światowa
ofensywa stu dni;

II wojna światowa (front włoski)

Operacja Avalanche
Operacja Dragoon
Organizacja
Kryptonim Arrowhead
Dyslokacja Teksas 
Rodzaj sił zbrojnych US Army
Army National Guard
Rodzaj wojsk piechota
Skład sześć brygad
Struktura dywizji

36 Dywizja Piechoty (ang. 36th Infantry Division) – dywizja amerykańska, jednostka Gwardii Narodowej stanu Teksas.

I wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Dywizja została utworzona w lipcu 1917 z Gwardii Narodowej stanów Teksas i Oklahoma. W lipcu 1918 dotarła do Europy i walczyła na froncie w ostatnich miesiącach wojny, tracąc 466 zabitych i 2118 rannych. Po zakończeniu wojny dywizję rozwiązano w czerwcu 1919.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Dywizję aktywowano ponownie 25 listopada 1940 jako dywizję Gwardii Narodowej stanu Teksas [1]. W kwietniu 1943 dywizja dotarła do Afryki Północnej gdzie kontynuowała szkolenie. Weszła do linii we wrześniu 1943 podczas lądowań pod Salerno. Pomimo strat dywizja walczyła nieprzerwanie do 12 marca 1944, biorąc udział w bitwie o Monte Cassino. 20 stycznia 1944 dywizja podjęła nieudaną próbę przekroczenia rzeki Rapido na południe od Cassino. Atak ten zakończył się klęską, dywizja straciła ponad dwa tysiące zabitych, rannych i wziętych do niewoli, a pododdziały które przekroczyły rzekę musiały wycofać się. Jedyną korzyścią z ataku było odwrócenie uwagi Niemców od nadchodzącej operacji Shingle [2]. Straty dywizji były skupione w dwóch pułkach piechoty (141 i 143) które próbowały przekroczyć rzekę. 142 pułk był w rezerwie i uniknął strat. W lutym pułk ten wziął udział w walkach na północ od Cassino, wspierając 34 DP, również amerykańską.

Po kilku miesiącach odpoczynku i uzupełniania strat, 25 maja dywizja wylądowała pod Anzio i 5 czerwca weszła do Rzymu. 15 sierpnia wylądowała w południowej Francji w trakcie operacji Dragoon, następnie walczyła w Alzacji. Zakończyła wojnę w południowych Niemczech. Po wojnie dywizja wróciła do Stanów Zjednoczonych i została rozwiązana 15 grudnia 1945.

Stan obecny[edytuj | edytuj kod]

Dywizja została utworzona ponownie 1 maja 2004 jako dywizja Gwardii Narodowej stanu Teksas, z rozwiązanej 49 Dywizji Pancernej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Combat Chronicles of U.S. Army Divisions in World War II [1]
  2. Rick Atkinson, The Day of Battle: The War in Sicily and Italy,1943-1944

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]