1 Dywizja Pancerna (USA)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy amerykańskiej 1 Dywizji Pancernej. Zobacz też: 1 Dywizja Pancerna – stronę ujednoznaczniającą.
1 Dywizja Pancerna
1st Armored Division
Ilustracja
Historia
Państwo  Stany Zjednoczone
Sformowanie 15 lipca 1940
Nazwa wyróżniająca Old ironsides
Dowódcy
Pierwszy Bruce Magruder
Obecny Patrick Matlock
Działania zbrojne
II wojna światowa
Operacja Torch
kampania włoska;

Wojna wietnamska;
I wojna w Zatoce Perskiej

bitwa o grzbiet Madinah;

II wojna w Zatoce Perskiej;
Wojna w Afganistanie

Organizacja
Dyslokacja od 1971:  Niemcy
Rodzaj sił zbrojnych United States Army
Rodzaj wojsk wojska pancerne ze wsparciem powietrznym
Podległość III Korpus
Skład trzy brygady + brygada powietrzna

1 Dywizja Pancerna (ang. 1st Armored Division) – związek taktyczny Armii Stanów Zjednoczonych, bazująca w Fort Bliss w stanie Teksas.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dywizja została sformowana 15 lipca 1940 na bazie 7 Brygady Kawalerii. Jej chrztem bojowym był udział w operacji „Torch”. Następnie dywizja walczyła w Afryce Północnej, gdzie wzięła udział w ostatecznym rozbiciu sił niemieckich w Tunezji w maju 1943. Po kilku miesiącach reorganizacji w Maroku dywizja została przewieziona do Włoch i wyładowana w Neapolu w październiku, 1943. Swój szlak bojowy zakończyła w dolinie Padu. Po zakończeniu wojny została przebazowana do Niemiec, gdzie służyła w siłach okupacyjnych. Na wiosnę 1946 wróciła do Stanów Zjednoczonych i tam została rozwiązana.

Po wybuchu wojny koreańskiej dywizja została reaktywowana 7 marca 1951 w Fort Hood w stanie Teksas, w ramach programu rozbudowy armii wobec narastającego napięcia z ZSRR. Po kilku latach w Teksasie, w 1956 dywizja została przebazowana do Fort Polk w stanie Luizjana. Podczas kryzysu kubańskiego dywizja była wysłana do portów w południowych stanach USA by móc wziąć udział w ewentualnej inwazji Kuby. Pododdziały dywizji brały udział w wojnie wietnamskiej. Jedna z brygad wzięła udział w przywróceniu porządku publicznego w czasie zamieszek ulicznych w Chicago.

W wyniku wojny w Wietnamie nastąpiła fundamentalna reorganizacja amerykańskiej armii. Dywizja została przebazowana w 1971 do Niemiec, zastępując tam 4 Dywizję Pancerną. Została zakwaterowana w okolicach Wiesbaden i przez następne dwadzieścia lat przygotowywała się do odparcia ataku wojsk Układu Warszawskiego.

Na jesieni 1990 dywizja została wysłana do Arabii Saudyjskiej i wzięła udział w wojnie w Zatoce Perskiej. Podczas krótkotrwałej wojny lądowej w lutym, 1991 wykonała wyznaczone jej zadanie zniszczenia sił irackiej Gwardii Republikańskiej. W maju 1991 powróciła do Niemiec, gdzie stacjonuje do dzisiaj. Stamtąd jej pododdziały wzięły udział w operacjach stabilizacyjnych w Bośni (1995–96) i Kosowie (1999).

Dwa bataliony dywizji wzięły udział w Inwazji Iraku w 2003. W maju 2003 reszta dywizji została wysłana do Iraku i przejęła odpowiedzialność za Bagdad. Dywizja miała wrócić do Niemiec w kwietniu 2004, lecz jej pobyt w Iraku został przedłużony o trzy miesiące, by wykorzystać dywizję do stłumienia powstania przywódcy szyitów Muktady as-Sadra.

Podczas całego pobytu w Iraku dywizja straciła 125 zabitych żołnierzy.

3 brygada dywizji bazująca w USA wróciła do Iraku w lutym 2005, gdzie wspierała 3 dywizję piechoty. 1 brygada została ponownie wysłana do Iraku w styczniu 2006.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Struktura organizacyjna dywizji w 2019