AMX-13 DCA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
AMX-13 DCA
AMX-13 DCA w Musée des blindés de Saumur
AMX-13 DCA w Musée des blindés de Saumur
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Typ pojazdu samobieżne działo przeciwlotnicze
Trakcja gąsienicowa
Załoga 3 osoby
Historia
Egzemplarze 60
Dane techniczne
Silnik 8-cylindrowy chłodzony wodą silnik benzynowy SOFAM Model 8Gxb o mocy 186 kW (250 KM)
Pancerz do 25 mm
Długość 5,4 m
Szerokość 2,5 m
Wysokość 3,8 m (z podniesioną anteną radaru); 3,0 m (ze schowaną anteną radaru)
Prześwit 0,43 m
Masa 17 200 kg
Osiągi
Prędkość 60 km/h
Zasięg 300 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,6 m
Rowy (szer.) 1,7 m
Ściany (wys.) 0,65 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 × armata automatyczna Hispano-Suiza HSS-831A kalibru 30 mm

AMX-13 DCA – francuskie samobieżne działo przeciwlotnicze wykorzystujące podwozie czołgu lekkiego AMX-13.

Na podwoziu umieszczona jest wieża S401A mieszcząca dwie armaty Hispano-Suiza HSS-831A i radar dopplerowski DR-VC-1A Oeil Noir 1 (antena radaru jest w położeniu marszowym składana). Kąt ostrzału armat jest równy 360° w poziomie i od –8° do +85° w pionie. Donośność maksymalna 13 500 m, skuteczna do celów latających 3500 m. Działo AMX-13 DCA zostało przyjęte do uzbrojenia armii francuskiej w 1966 roku.

Bibliografia[edytuj]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak Encyklopedia współczesnej broni palnej, WiS, Warszawa 1994, s. 11-12 ​ISBN 83-86028-01-7​.
  • Philip Trewhitt "Opancerzone wozy bojowe", Bellona, Warszawa 2000,​ISBN 978-83-11-11491-3