Abraham Janssens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Abraham Janssens, Skalda i Antwerpia (1609), Koninklijk Museum voor Schone Kunsten
Abraham Janssens, Opłakiwanie Chrystusa (ok.1621-22), Muzeum Narodowe w Warszawie

Abraham Janssens (ur. ok. 1575 w Antwerpii, zm. w 1632 tamże) – flamandzki malarz okresu baroku.

W latach 1584-1585 terminował u Jana Snellincka, w 1598 w Rzymie był uczniem holenderskiego artysty Willema van Nieulandta. Około 1620 powrócił do Antwerpii, gdzie został mistrzem cechu św. Łukasza.

Malował obrazy mitologiczne, historyczne, religijne i alegoryczne. Współpracował z Fransem Snydersem i pejzażystą Janem Wildensem. Jego uczniami byli Gerard Seghers i Theodoor Rombouts.

Wybrane dzieła[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Malarstwo flamandzkie doby Rubensa, van Dycka i Jordaensa 1608-1678, red. Antoni Ziemba, Warszawa: Muzeum Narodowe, 2007. ISBN 978-83-7100-801-6.