Achinger (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
herb Achinger

Achinger (Aichinger, Ajchinger, Ajchigier, Bażyński, Wiewiórka) - polski herb szlachecki pochodzenia niemieckiego.

Opis herbu[edytuj]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu złotym wiewiórka czerwona siedząca z puszystym ogonem zadartym na grzbiet. W klejnocie dwie trąby a między nimi taka sama wiewiórka. Orgelbrand i Znamierowski podają, że labry złote podbite czerwienią[1].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Herb pochodzenia niemieckiego, pojawił się w Polsce w połowie XV wieku[2].

Herb najbardziej rozpowszechniony w ziemi sieradzkiej oraz w księstwie oświęcimskim i w księstwie zatorskim[potrzebny przypis].

Herbowni[edytuj]

Achinger, Adamski, Aychingerski, Barwiński, Berwiński, Ichnatowicz, Ichnatowski, Ihnatowicz, Ihnatowski, Leszniewski, Pilchowski, Ryczewski, Ryszewski.


Przypisy

  1. Zazwyczaj metal jest podbiciem labrów lub płaszcza
  2. Alfred Znamierowski: Herbarz rodowy. Warszawa: Świat Książki, 2004, s. 87. ISBN 83-7391-166-9.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]