Adolf Bernhard Marx

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adolf Bernhard Marx

Adolf Bernhard Marx (ur. 15 maja 1795 w Halle, zm. 17 maja 1866 w Berlinie) – niemiecki kompozytor i teoretyk muzyki, redaktor i współpracownik pism muzycznych. Był pedagogiem, napisał: „Die Lehre von der musikalischen Komposition” (1837/1847, 4 tomy), „Beethovens Leben u. Schaffen” (1859), „Gluck u. die Oper” (1863, 2 tomy), „Erinnerungen aus meinem Leben” (1865, 2 tomy), nadto komponował opery, oratoria, pieśni, sonaty.

Marx jest autorem konstruktywistycznej teorii formy sonatowej z jej dualizmem tematycznym, przetworzeniem i repryzą. Jego koncepcja odegrała dużą rolę w muzykologii – zaciążyła na późniejszych poglądach, oddziałując do dziś. Jego konstruktywistyczną teorię próbował połączyć Hugo Riemann z koncepcją periodyczną[1].

Przypisy

  1. Józef, Krystyna Chomińscy: Wielkie formy instrumentalne. Kraków: PWM, 1987, s. 157.

Linki zewnętrzne[edytuj]