Adolf Loewe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adolf Loewe
Imię przy narodzeniu Adam Adolf Loewe
Data urodzenia 9 sierpnia 1811
Data śmierci 24 listopada 1885
Miejsce spoczynku cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie
Zawód, zajęcie architekt
Odznaczenia
Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie)

Adam Adolf Loewe (ur. 9 sierpnia 1811, zm. 24 listopada 1885) – polski architekt pochodzenia żydowskiego.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Grób Adolfa Loewego na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie

Urodził się jako syn bankiera, Gustawa Adolfa (1774–1847) i Emilii Treu (1784–1836). Studiował na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim oraz w Berlinie i Monachium.

W latach 1838-1848 sprawował funkcję budowniczego powiatu warszawskiego, a w okresie 1855-1867 był członkiem Rady Budowniczej. Zaprojektował m.in. warszawski kościół parafii ewangelicko-reformowanej, Nową Pomarańczarnię w Łazienkach, dom przytułku sierot i ubogich przy ulicy Wolskiej, nadbudowę oficyn Pałacu Czapskich, świątynię parafialną w Promnie oraz pałac w Teresinie[1].

W uznaniu zasług został odznaczony Orderem św. Stanisława III (1860) i II klasy (1866). W 1877 otrzymał szlachectwo dziedziczne Cesarstwa Rosyjskiego.

Zmarł w 1885 i został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Był żonaty z Anną Emilią Glücksberg (1818–1882, córką Natana Glücksberga), z którą miał sześcioro dzieci: Jana Mikołaja (1842–1903, kupca w Moskwie), Władysława Karola (1843–1893, inżyniera, konsula belgijskiego w Kijowie), Kazimierza Franciszka (1845–1924, architekta), Wandę Emilię (1850–1931), Stanisława Leona (1852–1853) i Reginę Jadwigę (ur. 1856).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zamki w Polsce - Teresin (pol.) [dostęp 2007-09-12]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Warszawy. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994, s. 437-438. ISBN 83-01-08836-2.
  • Kazimierz Reychman: Szkice genealogiczne, Serja I. Warszawa: Hoesick F., 1936, s. 131-132.