Adolf Rudnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adolf Rudnicki
Aron Hirschhorn
Data i miejsce urodzenia

22 stycznia 1909
Żabno

Data i miejsce śmierci

14 listopada 1990
Warszawa

Narodowość

polska

Język

polski

Dziedzina sztuki

literatura piękna

Ważne dzieła
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Adolf Rudnicki (ur. 22 stycznia 1909 w Żabnie[1], zm. 14 listopada 1990 w Warszawie) – polski pisarz prozaik i eseista pochodzenia żydowskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grób Adolfa Rudnickiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Urodził się jako Aron Hirschhorn. Pochodził z chasydzkiej rodziny żydowskiej. Przed wojną ukończył szkołę handlową i pracował jako urzędnik bankowy. Debiutował jako prozaik na łamach dziennika „Kurier Poranny” w 1930, w którym wydrukowano jego nowelę pt. Śmierć operatora[2]. Z 1932 pochodzi jego pierwsza powieść Szczury.

Był uczestnikiem kampanii wrześniowej, został wzięty do niewoli, z której uciekł. W latach 1940–1941 przebywał we Lwowie, gdzie był członkiem Narodowego Komitetu Żydowskiego. 17 września 1940 wstąpił do Związku Radzieckich Pisarzy Ukrainy[3]. Od 1942 przebywał w Warszawie, gdzie działał w podziemiu kulturalnym. W 1944 wstąpił jako ochotnik do Armii Krajowej. Brał udział w powstaniu warszawskim.

Po wojnie mieszkał w Łodzi, a później w Warszawie. Poświęcił się pracy pisarskiej. Współpracował z pismami „Kuźnica” i „Świat”. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera AII-11-17a)[4].

Znaczącym motywem twórczości Rudnickiego jest martyrologia Żydów. Określenie „epoka pieców” pochodzi od tytułu jednego z jego utworów. Rudnicki pisał także utwory psychologiczne oraz eseje.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Utwory literackie[edytuj | edytuj kod]

  • Szczury (1932)
  • Żołnierze (1933)
  • Niekochana (1937)
  • Lato (1938)
  • Doświadczenia (1939); wydane łącznie z Żołnierzami jako Profile i drobiazgi żołnierskie (1946)
  • Szekspir (1948)
  • Pałeczka, czyli Każdemu to na czym mu mniej zależy (1950)
  • Żywe i martwe morze (1952)
  • Ślepe lustro tych lat cykl Niebieskie kartki (1956)
  • Prześwity cykl Niebieskie kartki (1957)
  • Narzeczony Beaty cykl Niebieskie kartki (1960)
  • Obraz z kotem i psem cykl Niebieskie kartki (1960)
  • Kupiec łódzki cykl Niebieskie kartki (1963)
  • Pył miłosny cykl Niebieskie kartki (1964)
  • Wspólne zdjęcie cykl Niebieskie kartki (1967)
  • Teksty małe i mniejsze (1971)
  • Rogaty warszawiak (refleksje wokół wspomnień o Antonim Słonimskim) (1981)
  • Sto lat temu umarł Dostojewski (1984)
  • Krakowskie Przedmieście pełne deserów - wspomnienia (1986)
  • Teatr zawsze grany (refleksje wokół wspomnień o Idzie Kamińskiej) (1987)

Wydania pośmiertne[edytuj | edytuj kod]

  • Wybór opowiadań, seria: Biblioteka Narodowa, Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wydawnictwo, Wrocław 2009 ISBN 978-83-04-04943-7.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Często podawana jest data urodzin 19 lutego 1912 (tak nawet na nagrobku) i miejsce – Warszawa. Na ten temat patrz artykuł w Nowym Kurierze Dąbrowskim.
  2. Sylwetka Adolfa Rudnickiego w Bazie Wiedzy portalu culture.pl. [dostęp 2013-01-09].
  3. Bohdan Urbankowski, Czerwona msza, czyli uśmiech Stalina, t. 1, Warszawa 1998, s. 123.
  4. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  5. a b c Ewa Głębicka: Hasło: Rudnicki Adolf. W: Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny. Jadwiga Czachowska, Alicja Szałagan (red.). T. 7: R-Sta. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne Spółka Akcyjna, cop. 2001, s. 110. ISBN 83-02-08100-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]