Aleksander Broda (podoficer)
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
17 lipca 1899 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
5 września 1939 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() |
Aleksander Broda (ur. 17 lipca 1899 w Wąsowie, zm. 5 września 1939 w okolicach Krośniewic) – żołnierz armii niemieckiej, powstaniec wielkopolski, podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Wąsowie, w rodzinie Józefa i Aleksandry z Kandulskich[1]. Absolwent szkoły ludowej. W 1917 powołany został do armii niemieckiej. W grudniu 1918 wstąpił do oddziałów powstańczych i walczył w powstaniu wielkopolskim. W 1919 został żołnierzem 1 Dywizji Strzelców Wielkopolskich. Tam awansowany na stopień kaprala. W szeregach 2 pułku strzelców wielkopolskich walczył na froncie polsko-bolszewickim. Pod Słonimiem dostał się do niewoli, skąd po ucieczce wrócił do jednostki. Za udział w walkach został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu „Virtuti Militari”[1].
Po wojnie został awansowany do stopnia tytularnego sierżanta. Od 1935, zwolniony z wojska, prowadził w Krotoszynie restaurację. W 1939 powołany powtórnie do wojska. Walczył w szeregach 56 pułku piechoty. Zginął wskutek bombardowania przy szosie Kutno-Kłodawa. Pochowany został prawdopodobnie na cmentarzu w Krośniewicach[1].
Żonaty z Zofią z Nochelskich, miał syna Eugeniusza (ur. 1928) i Zdzisława (1932) oraz córkę Mirosławę (1930)[1].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 2406[1] (?)[a]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Krzyż nr 2406 został nadany podchorążemu Stanisławowi Borzyszkowskiemu z 16 pułku artylerii polowej[2]. Aleksander Broda nie został wymieniony w liście żołnierzy 56 pp odznaczonych Orderem Virtuti Militari[3] oraz Liście kawalerów Orderu Wojennego „Virtuti Militari”, opublikowanej w Księdze chwały piechoty[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Polak (red.) 1991 ↓, s. 21.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 26 czerwca 1922, s. 467.
- ↑ Siuda 1928 ↓, s. 47.
- ↑ Księga chwały 1992 ↓, s. 569–588.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2023-10-30].
- Lista kawalerów Orderu Wojennego „Virtuti Militari” : Piechota. W: Księga chwały piechoty. Bronisław Prugar-Ketling (red.). Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1992.
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
- Stanisław Siuda: Zarys historji wojennej 56-go pułku piechoty wielkopolskiej. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)
- Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)
- Powstańcy wielkopolscy (1918–1919)
- Polegli w kampanii wrześniowej (strona polska)
- Urodzeni w 1899
- Zmarli w 1939
- Żołnierze 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej